once in a lifetime event isa power

Eerste hulp bij eetbuien

‘Moe, belabberd, teleurgesteld, boos, zwetend lig ik op mijn bed. Het lijkt alsof er een baby in mijn buik zit en het doet ongelofelijk veel pijn. Ik kan me bijna niet meer bewegen en het enige wat ik wil is me verstoppen voor de buitenwereld en slapen. Ik snap het niet, waarom doe ik dit mezelf aan?’

Tijdens de periodes waarin dat ‘vreetmonster’ in mijn hoofd de controle over mij had, was dit dagelijkse kost. Gevolgd door de drang om zo snel en zo veel mogelijk af te willen vallen. Het was een regelrechte ramp. De door mezelf bedachte tactiek, die ik de eerste paar weken van het proces nog vol kon houden, resulteerde in ongecontroleerde eetbuien. Alles, echt alles wat los en vast zat en in huis te vinden was, propte ik naar binnen. Al het eten ging in een roes naar binnen, want ja: ik wasdagenlang zo streng voor mezelf geweest, ik mocht toch ook wel eens genieten van een heerlijke chocoladereep? Na die chocoladereep begon het eigenlijk pas echt: een zak drop, een zak friet met mayo, een heel pak koekjes en dan nog een bord avondeten. Niets was meer genoeg. Helemaal niets gaf me meer een voldaan gevoel. Het was geen kwestie van mijn lichaam op een liefdevolle manier voeden, maar het ging over zoveel mogelijk ONBEPERKT vullen. Ik was mijn eigenwaarde compleet verloren.

Lees mijn verhaal. Van begin tot het eind. Wat voor eetstoornis je ook hebt. Als je niets verandert, weet je zeker dat je over een paar jaar nog steeds in deze vicieuze cirkel zit.

Wanneer spreek je van een eetbui?

Volgens de DSM-V spreek je van een eetbui als je in een bepaalde tijd (bijvoorbeeld twee uur) een hoeveelheid voedsel tot je neemt die beduidend groter is dan de meeste mensen in zo’n periode zouden eten onder gelijke omstandigheden. Daarnaast heb je tijdens deze periode geen beheersing over het eten. Hiermee bedoel ik dat je het gevoel hebt dat je niet kan stoppen. Er zijn objectieve en subjectieve eetbuien. Een objectieve eetbui is een eetbui waarbij objectief gezien (voor de persoon zelf en zijn/haar omgeving) binnen korte tijd overdreven veel voedsel gegeten wordt. Dit soort eetbuien kunnen gelijk staan aan een calorie-inname van 10.000 kcal. Een subjectieve eetbui is een eetbui waarbij de persoon zelf van mening is dat hij/zij in een korte periode een grote hoeveelheid voedsel opeet, bijvoorbeeld een zak chips. Belangrijk om hierbij te vermelden: beide soorten kunnen als even vervelend ervaren worden door de eter. Iemand die in één keer een zak appels weg eet kan zich even belabberd/schuldig voelen als iemand die een grote la met snoep en koek in één keer leeg eet. Kortom: het gevoel dat achter de eetbui schuilt telt en niet per se de hoeveelheid.

Herkenbaar?

Er is vast iemand die dit leest en denkt: dit gaat over mij. Ja! Na wat zoekwerk op het internet en verschillende gesprekken met lotgenoten blijkt dat er een heleboel dames en heren zijn die hetzelfde doormaken als jij. Voor mij was dit echt een eyeopener. Je bent niet de enige! Bij iedereen heeft een eetbui een andere oorzaak. En voor iedereen heeft een eetbui een andere functie, frequentie en doel en past te eetbui binnen een andere eetstoornis.

De grootste gemene (gemeenschappelijke) deler van mensen die te kampen hebben met eetbuien is het niet of moeilijk kunnen omgaan met emotie(s). Je zou het kunnen omschrijven als een innerlijke leegte die je op de automatische piloot probeert weg te eten. Deze leegte is vaak in het verleden begonnen met groeien, doordat jouw behoeftes niet werden bevredigd en/of je het gevoel had niet helemaal jezelf te kunnen zijn. Na verloop van tijd kunnen de eetbuien je hele leven overheersen én heb je er als het ware een tweede ‘stiekem’ leven bij. Door het gevoel van schaamte en de onzekerheid hou je het stil voor de buitenwereld en wordt de eetstoornis in jouw hoofd groter en groter. Je voelt je alleen. Niemand die jouw ‘echte’ ik ziet. En niemand die jouw ‘echte’ ik hoort. Op deze manier ontstaat een vicieuze cirkel waarin het vaak lijkt alsof je er niet meer uit kan komen.

Maar ik wil je graag meegeven: HET IS MOGELIJK OM COMPLEET TE GENEZEN VAN JE EETSTOORNIS. Ook jij kan de regie over je eigen leven weer in eigen handen nemen en dus je eetstoornis loslaten. Uit eigen ervaring kan ik vertellen dat dit een onbeschrijfelijk gevoel is. Dat wat overblijft is de pure jij! Dit kan natuurlijk angst oproepen en je tegenhouden. Maar onthoud dat je je elke dag kan ontwikkelen en de persoon kan worden die je diep vanbinnen wilt zijn. Eerlijk en vrij!

Maar hoe doorbeek je de cirkel dan? 

weg met die eetbuien www.isapower.nl

Vijf belangrijke tips om de vreetbuien de baas te worden.

1. Geloof in het feit dat jij compleet kan herstellen van je eetbuien.
Geloof erin dat jouw lichaam in haar of zijn puurste staat geen eetbuien nodig heeft om voort te bestaan. Geloof dat je uit de vicieuze cirkel kan stappen. Geloof erin dat jouw lichaam, ondanks de talloze keren dat je het volpropte met een heleboel eten, altijd weer toewerkt naar zijn fitste vorm. Ofwel jouw setpoint; het gewicht dat bij jou past. Dit proces gaat vanzelf en daar zijn we ons te vaak niet van bewust. Besef hoe sterk deze herstellende kracht is én pak je kans om deze kracht te gebruiken. Ga samenwerken! Om dit geloof te behouden, te versterken en vanbinnen te voelen kan je de volgende positieve affirmatie gebruiken: "Ik zorg goed voor mijn lichaam en werk met haar samen om zo de beste versie van mezelf te worden." Als je durft kan je deze ook proberen “Ik hou van mijn lichaam.” Sommigen zullen nu denken … ja, dus echt niet. Dat mag.

2. Weg met die schaamte!
Wanneer je midden in een eetbuiperiode verkeert, is de kans groot dat je jezelf het liefst onzichtbaar wil maken. Je hebt het idee dat je niets waard bent en dat je er niet mag zijn. Maar klopt dit wel? Je bent meer dan dat wat je eet. Iedereen heeft zijn of haar kwaliteiten. Het is onwijs leerzaam om te ervaren dat wanneer je je eetprobleem onder ogen ziet en je werkelijke gevoel deelt met mensen, de negatieve lading zal afnemen. Vaak kom je er alleen niet meer uit, omdat je zo in je eigen gedachten bent gaan geloven. Door te praten over wat er op dit moment werkelijk in jouw leven en in jouw lichaam aan de hand is, geef je de ander en jezelf de kans te groeien en los te laten. Hoogstwaarschijnlijk heb jij ook minimaal één persoon in jouw omgeving die je vertrouwt. Bel hem of haar vandaag nog en spreek je gevoel tegenover hem/haar uit.

3. Eet voldoende en voedzaam!
Wanneer je er bewust voor kiest om voldoende en voedzaam te eten, ontneem je je lichaam de kans om te schreeuwen (dit uit zich in de eetbui) naar energie in de vorm van eten. Dit is een uitdaging, want door de eetstoornis is de kans groot dat je niet meer helemaal weet wat jouw lichaam precies nodig heeft én wat een gezonde balans is tussen gezond en ongezond eten. Vaak durf je niet te eten, omdat je bang bent dat het uitmondt in een eetbui. Maar overdag lijnen daagt een eetbui juist uit. Wees gerust: als je deze uitdaging aan gaat vanuit de essentie dat jij het waard bent om te herstellen, komt dit gevoel en vertrouwen vanzelf weer terug. Sterker nog, het gevoel en het vertrouwen zit al in je. Ga ernaar opzoek!

4. Stel jezelf de vraag: wat heb ik op dit moment echt nodig?
Luister eens naar je eetbuien. Dit klinkt in eerste instantie misschien wat vreemd in de oren, maar zo raar is het eigenlijk niet. In plaats van vechten tegen je drang naar eten, kan het je veel meer opleveren om te besluiten om ‘vriendjes’ te worden met jouw eetmonster. Tegen elkaar blijven vechten vreet energie en is een strijd met alleen maar verliezers. Het eetmonster wordt groter en groter en jij raakt steeds meer verwijderd van wie je in essentie bent. Wanneer je in jezelf de kracht vindt om naar je eetbui te kijken, kan je van elkaar leren en is de kans groot dat jij dit eetmonster na verloop van tijd niet meer nodig hebt. Analyseer alleen of met iemand die je vertrouwt bijvoorbeeld: de tijdstippen, de frequentie, soort voeding, bij welke winkel haal je het eten, wat voel je, waar heb je echt behoefte aan en hoe kan je jezelf werkelijk ‘voeden’?

5. Neem de tijd voor dit proces en vier iedere (kleine) overwinning.
De oorzaak van je eetbuien is vaak een optelsom van bepaalde eigenschappen/gebeurtenissen en is mettertijd tot uiting gekomen. Loslaten kan heel ‘naakt’ en eng voelen, omdat je niet weet wat voor persoon je tegen gaat komen. Bij de een duurt het daarom een paar maanden en de ander is er jarenlang mee bezig. Put kracht uit het feit dat je je angsten aangaat! Vier overwinningen! Tijdens het proces wordt het steeds duidelijker wat jou gelukkig maakt en daarmee geef je jezelf de kans je leven op de manier zoals jij vanuit je hart wilt in te richten. Het mooie hiervan is dat alle geluksmomenten in je leven zichtbaarder worden voor jezelf en groeien. Als je weet wat je gelukkig maakt, kan je bewust proberen je leven op die manier in te richten zodat je tevreden bent met elk klein behaald resultaat. De geluksmomenten blijven groeien en hierdoor zal je je steeds vrijer voelen.

Je bent geen prullenbak!

Doorbreek het patroon. Je bent geen prullenbak waar je ongelimiteerd van alles in kan proppen. Luister naar je lichaam, het schreeuwt namelijk naar je. Het verlangt naar jouw eigen warmte en liefde. Je bent misschien vergeten hoe dit moet óf misschien heb je dit nooit geleerd, maar iedereen bezit deze kracht. Hoe mooi en bijzonder is dat! Probeer vanaf nu voldoende en voedzaam te eten. Op deze manier hoeft je lichaam niet meer te schreeuwen naar eten, aandacht, energie en liefde. Met jouw lichaam moet jij het doen, je hele reis hier op aarde. Kortom: kom in actie. Als je niets verandert, weet je zeker dat je over een paar jaar nog steeds in deze vicieuze cirkel zit. Neem de leiding over jezelf weer terug in jouw leven. Voel en ervaar dat jij het waard bent, want dat ben je! Wees niet te streng voor jezelf. Een keer iets teveel of ‘ongezond’ eten is op zijn tijd echt niet erg. Lekker klimmen in die koelkast op zoek naar ‘dat’ waar je op dat specifieke moment écht zin in hebt! En gun jezelf dit moment dan ook.

Plan een intake gesprek om te ontdekken wat ISA Power voor jou kan beteken. Wat in ieder geval belangrijk is om te weten is dat geen enkel traject bij ISA Power hetzelfde is. Wij maken altijd maatpakjes, omdat we geloven dat jij uniek bent en unieke behoeftes hebt. 

Of misschien wil jij inzetten als coach of vrijwilliger voor ISA Power? ISA Power is altijd op zoek naar ervaren coaches met levenservaring. Lees meer over de functie als coach bij ISA Power. 


Huilen is KEI goed voor je!

Graag wil ik mijn ervaring met deze (B)EAT IT workshop delen, het was namelijk een erg bijzondere en inspirerende dag. ’s Ochtends werden we in het Leontienhuis ontvangen met koffie en thee, ik was alleen naar de workshop gekomen dus ik was een beetje nerveus, maar er hing een hele ontspannende en vertrouwde sfeer tussen alle deelnemers. Veel deelnemers hadden een buddy meegenomen, maar er waren ook deelnemers alleen gekomen. Deze deelnemers werden aan elkaar, of aan een vrijwilliger of coach van ISA POWER gekoppeld.

Fotografie: Neil Bates, unsplash.com

Fotografie: Neil Bates, unsplash.com

De workshop stond niet in het teken van eetstoornissen... 

De workshop stond in het teen van onszelf. Wijzelf waren op dat moment even het belangrijkste van alles. Al snel moesten we zelf aan de slag, iedereen had een eigen werkboek gekregen waar de opdrachten van deze workshop instonden. Deze opdrachten waren vrij intensief, we werden steeds uitgedaagd om onze gedachten en gevoelens, hoe moeilijk die ook waren, naar boven te halen en met elkaar te delen.

Huilen is KEI goed!

Dit was lastig om te doen maar omdat alle deelnemers zo open en eerlijk naar elkaar toe waren merkte ik dat de band tussen iedereen ook sterker werd. Iedereen luisterde naar elkaar en iedereen werd liefdevol gesteund door de deelnemers, de vrijwilligers en de coaches. Doordat iedereen zo open was zijn er ook veel tranen gelaten maar dat is oké, Isabelle vertelde ons namelijk: ‘’Tranen zijn een brandstof voor onze persoonlijke groei en succes. Dus huil maar, hoe meer hoe beter’’. Isabelle kreeg huilende mensen aan het lachen! Ben jij er de volgende keer ook bij? 

Ook hebben we tijdens deze workshop geleerd hoe we anders naar ons lichaam en ons zelfbeeld kunnen kijken, hoe we de negatieve gedachtes uit ons hoofd kunnen zetten, wie we graag willen zijn en hoe we dat kunnen bereiken en hoe we de beste versie van onszelf kunnen worden.

Het was een geweldige ervaring!

Het was erg bijzonder om te zien dat zoveel mensen elkaar liefdevol steunen terwijl ze elkaar pas net kennen, zo weet je dat je er nooit alleen voor staat. Ik heb nieuwe inzichten gekregen en inspiratie opgedaan hoe ik een (nog) gelukkiger leven kan gaan leiden

Kom je de volgende ook naar de BEAT IT WORKSHOP? 

Plan een intake gesprek om te ontdekken wat ISA Power voor jou kan beteken. Wat in ieder geval belangrijk is om te weten is dat geen enkel traject bij ISA Power hetzelfde is. Wij maken altijd maatpakjes, omdat we geloven dat jij uniek bent en unieke behoeftes hebt. 

Of misschien wil jij inzetten als coach of vrijwilliger voor ISA Power? ISA Power is altijd op zoek naar ervaren coaches met levenservaring. Lees meer over de functie als coach bij ISA Power. 

~ Iris van Wijk
Student voeding & diëtetiek

Ik was doodsbang, maar ik ben toch gegaan!

De evaluatie van Elsa (17) van het Once in a Lifetime Event van ISA Power

Vrijdagavond 6 maart 2015.

Het is inmiddels een paar weken geleden maar het lijkt nog zo dichtbij; het Once in a Lifetime event.  Ik vond het echt heel spannend. Ik wist totaal niet wat ik kon verwachten. Zou het wel wat voor mij zijn? Kon ik niet beter thuisblijven? Toch ben ik samen met mijn moeder, die me een lift gaf, richting Eerbeek vertrokken.

Over een smal, onbelicht pad, midden door de natuur kwamen we aan bij de Zuiderzon. Twee andere lieve meiden stonden buiten te wachten, met hen ben ik samen naar binnen gegaan waar we heel lief werden ontvangen door de ISA Power crew. Na een korte rondleiding werden we uitgedaagd antwoord te geven op vragen zoals: Waarom ben ik gekomen? Wat wil ik bereiken? Wat wil ik gaan leren? Toch best ingewikkeld ;-)

Daarna volgde een kennismakingsronde waarin we de antwoorden bespraken met elkaar. Ik realiseerde me dat ik me bevond tussen mooie, bijzondere vrouwen, jong en oud, met ieder haar eigen doelen. Ik vond het heel spannend om mijn dromen te delen. Ik ben altijd al een onzeker meisje geweest en ik durf dingen niet snel te delen in een groep. Zeker niet met onbekenden. Dus dat was gelijk al een uitdaging voor mij! Na de kennismaking hebben we een avondmeditatie gedaan, zodat we rustig naar bed konden. Ik weet niet hoe lang het was, maar ik was zo opgewonden en zat vol met adrenaline dat het voor mijn gevoel uren duurde.

Zaterdag 7 maart 2015:

’S ochtends startte we buiten met yoga. Wie dat wilde mocht op blote voeten meedoen en er waren ook een aantal mensen die dat deden. Voor mij toch nog net iets te koud. Het was ontzettend fijn de dag zo te beginnen. Ik merkte dat ik tot rust kwam en minder in mijn hoofd zat en veel meer in mijn lichaam. Na de yoga gingen we ontbijten. Dit was het moment waar veel mensen bang voor waren, maar voor elk maaltijd werd een leuk “gebed” opgezegd. Ik vond het echt heel motiverend werken. De sfeer aan tafel was daardoor erg goed. Het was fijn dat de focus niet lag op het eten zelf. Ook werd er hier geen druk op uitgeoefend. Iedereen kon pakken wat hij wilde.

Om tien uur startte de workshop. De stoelen stonden in theater opstelling en we hadden een mooi werkboek waarin we aantekeningen konden maken. Ik heb zelf echt heel veel aantekeningen gemaakt. Ik vond dit fijn: het was een goede manier om achteraf te kunnen teruglezen wat er allemaal is gezegd. Het eerste gedeelte hadden we het over het belang van ademhaling en het effect op het stressgehalte in je lichaam. Dat was enorm waardevol voor iedereen. Aan de hand van leuke en motiverende filmpjes gigen we zelf aan de slag met ademhalingsoefeningen. Het was heel interactief en we zaten nooit lang stil.  

Één van de coach/trainer van ISA Power is gespecialiseerd in Rots & Water. Dit is het beste te vergelijken met PMT en weerbaarheidstrainingen. Van haar leerde we letterlijk en figuurlijk steviger in ons schoenen staan. Het was confronterend, maar het gaf iedereen een krachtig gevoel.

Ook de omgeving was prachtig.

De Veluwe staat natuurlijk bekend vanwege zijn km’s lange wandel en fietspaden, waar veel natuurliefhebbers op af komen. Ook wij hebben gretig gebruik gemaakt van de mooie omgeving. Tijdens de stilte wandeling werd ik niet alleen geconfronteerd met de mooie natuur, maar ook met mijzelf. Ik kon niet anders dan stilstaan bij dingen: zoals mijn gedachtes.

Het programma was erg afwisselend. ’S middags kwam een bekende Nederlandse motivatie spreker, genaamd Stijn Coronel, vanuit zijn rolstoel vertellen hij over zijn leven en alles wat hij had meegemaakt. Wat een positieve en inspirerende man is Stijn. Hij leerde ons dat het leven, ondanks heftige ervaringen en tegenslagen, toch heel mooi kan zijn. En dat het genieten van het leven in de kleine dingen zit en te maken heeft met de manier waarop je naar dingen kijkt. ’S Avonds hebben we nog een super mooie film gekeken en sloten we de avond af met een korte meditatie. Ik was bekaf: voldaan, gelukkig en moe van de heftige dag en de emoties.

Zondag 8 maart 2015:

Zondag was de laatste dag alweer. Ook deze dag zijn we weer begonnen met yoga. Dit keer werd de yogales gegeven door een van de deelnemers uit de groep. Zij werd uitgedaagd buiten haar comfortzone te stappen. Het was immers haar droom om yoga instructrice te worden. Daar kreeg ze de kans om te delen en te laten zien was ze al wist en kon. En ze deed het ontzettend goed! Wat een fijne ‘succes’ ervaring voor haar.  

Ook deze dag waren er veel workshops en werden we weer aan het werk gezet met: Wie ben ik?’ En wat maakt jou wie jij bent? We leerden presentatie technieken en spreken voor een groep. Dat was spannend, maar ook heel gaaf om te doen. Het einde van deze dag sloten we af met een leuke workshop over Imago Styling, lichaamstaal en houding. We kregen allemaal een Goodie–bag vol met leuke en mooie verzorgingsproducten en twee mensen kregen zelf een complete kleurenanalyse t.w.v. € 190 cadeau, waaronder ik!

Ik kan me nog herinneren hoe moeilijk en spannend ik het vond om te gaan. Maar het afscheid was niet minder zwaar. Het was echt een hele leuke groep. We hebben veel gedeeld samen, iedereen was lief voor elkaar en de herkenning was heel fijn en motiverend. Ook nu nog, weken na het event, heb ik contact met dames en meiden van het Once in a Lifetime event. Er is zelfs een WhatsAppgroep opgericht. Hierin bespreken we hoe het gaat, waar we tegen aan lopen en belangrijker, we motiveren we elkaar en sturen elkaar leuke foto’s en quotes door. Dat is heel fijn.

Ik heb een fantastische buddy Mariëlle.

 Als laatste onderdeel moesten we op deze dag een maatje vinden. Met deze buddy zouden we ook thuis nog verder aan de slag gaan. Dat is fijn, dan hoef ik het niet alleen te doen! Mijn buddy en ik kunnen het goed vinden samen.

We hebben nog oefeningen gemaakt over zelfleiderschap en we stimuleren elkaar om stapjes te zetten richting onze dromen. Soms is het makkelijker om de ander te coachen dan mezelf. Wat ik allemaal heb geleerd tijdens het Once in a Lifetime event neem ik voor altijd met mij mee. Ik ben écht zo blij dat ik de stap heb gemaakt om naar het event te gaan!

"Ik zou het iedereen, ongeacht leeftijd, aanbevelen". - Elsa

Once in a lifetime event is ook voor buddies leuk!

Dit verhaal is geschreven door Mariëlle (38 jaar) - Buddy en heeft zelf geen eetstoornis.

www.isapower.nl - het Once in a Lifetime event van ISA Power is voor mensen met eetstoornissen. Een echte aanrader!

Dat is toch voor mensen met eetstoornissen?

Het was woensdag 18 februari toen mijn vriendin mij een berichtje stuurde: “Ik heb me opgegeven voor het Once in a Lifetime Event. Een heel weekend op de Veluwe. Als je het leuk vindt mag je ook mee”. Maar dat is voor mensen met een eetstoornis, zei ik. “Ja, maar ik mag een buddy meenemen. Buddies zonder eetproblemen. Jou dus!”

Zo begon het. Ik bekeek de website, las erover, dacht erover na.. Het leek me erg leuk, maar ook ernstig uit mijn comfortzone. En dáár houd ik niet van!

Toch was mijn nieuwsgierigheid gewekt en besloot ik mee te gaan. Gewoon gezellig, en als steun en toeverlaat van mijn vriendin. En hé, wie wil er nu niet als de beste versie van zichzelf weer naar huis gaan na zo’n weekend? Daar viel voor mij vast ook genoeg te leren.

Ik had geen flauw idee wat me te wachten stond!

De datum kwam dichterbij en daarmee kwamen ook de kriebels. Want we hadden geen flauw idee wat ons te wachten stond, en das best eng! Eenmaal aangekomen werden we hartelijk ontvangen.

We hebben eerst de spullen naar onze kamer gebracht en daarna namen we plaats in de gezamenlijke ruimte. Met een kop thee op de bank wachten we totdat we compleet waren. Voordat we aan het voorstelrondje begonnen moesten we eerst voor onszelf een aantal vragen beantwoorden. Nu ben ik niet bepaald iemand die makkelijk voor een groep spreekt, maar als het dan eenmaal achter de rug is vraag je je toch altijd weer af waarom je er nou zo tegenop hebt gezien. Zo eng was het toch niet?

Publiekelijk spreken behoort tot de angsten top 10 van mensen.

Later in het weekend leerde ik dat in het openbaar spreken de nummer 1 is in de angstenranglijst. Die gedachte werkt best verzachtend, want gedeelde smart is nu eenmaal halve smart. Aan de hand van de vragen en antwoorden stelden we ons aan elkaar voor en zo was ook het ijs snel gebroken. Een paar meiden hadden elkaar al eerder ontmoet, maar al snel leek het alsof we elkaar allemaal al jaren kenden. Als iedereen bereid is zich kwetsbaar op te stellen, en dat was zeker het geval, dan zit het met de sfeer wel goed.

Ook meditatie en yoga stond op het programma!

Na nog even gezeten te hebben stond er nog een meditatie op het programma waarna iedereen z’n bed ging opzoeken. We moesten zaterdag per slot van rekening al om 8 uur weer fris en fruitig buiten staan voor onze yogasessie.

Na de yoga en het ontbijt hebben we eerst het een en ander geleerd over ademhaling en hoe je met je manier van ademhalen stress in je lichaam kunt terugdringen. Heel interessant en leerzaam, ook voor mij!

Werken aan weerbaarheid en zelfvertrouwen is voor iedereen goed!

Daarna hadden we een workshop Rots & Water, waarbij we kracht en weerbaarheidsoefeningen deden. Eerst werd er iets over de methode verteld en daarna gingen we met elkaar verschillende oefeningen doen. Steeds in andere tweetallen waardoor je niet lekker veilig bij je buddy kon blijven, maar met iedereen in contact kwam. Ik vond de Rots & Water oefeningen erg leuk om te doen en vooral ook om te ervaren dat het écht werkt! En ook dat het - door de manier waarop je ademt en hoe je staat  - écht verschil maakt hoe stevig je in je schoenen staat! En als je fysiek steviger in je schoenen staat is het automatische gevolg dat je ook mentaal sterker in je schoenen staat. Ik had het gevoel dat iedereen het even bijzonder vond.

Ook ik leerde steviger in mijn schoenen staan!

Er zat veel afwisseling in het programma. We hebben ook nog een stiltewandeling gemaakt en dat was zeker geen straf in die mooie omgeving. Wat mij erg opviel tijdens die wandeling is hoe vaak je eigenlijk geneigd bent iets te zeggen en je mening ergens over te geven. Op dat moment ga je er zelf over nadenken en ervaar je de wandeling heel anders. Uiteraard heb je ook veel meer oog voor je omgeving als je niet voortdurend met elkaar in gesprek bent. Na de wandeling moesten we nog een kwartiertje stil zijn en kregen we een interessante oefeningen die ons allen veel inzichten gaf. Dat vond ik een lastige opdracht, ik ben vrij nuchter en vond het moeilijk om mijn gevoel op papier te zetten. Ik was me voornamelijk bewust geworden van de grote hoeveelheid gedachten die door je hoofd gaan als je niet praat. 

Ik was geraakt door Stijn Coronel: een inspirerende gastpreker. 

We kregen ’s middags een gastspreker op bezoek. Buiten dat hij in een heel inspirerend verhaal liet zien dat er tegenover alle negatieve dingen in het leven veel meer positieve dingen staan. Als je een foto ziet van iemand in een rolstoel en hoort dat diegene inspirerend spreker is, dan is de conclusie al vrij snel dat het wel zal gaan over hoe hij positief door het leven gaat, ondanks zijn “handicap”. Niets was minder waar, het ging helemaal niet over die rolstoel. Oeps! Zo makkelijk oordeel je zonder het verhaal te kennen.

We hebben zoveel gedaan, eigenlijk teveel om op te noemen. Daarvoor zul je het zelf moeten ervaren.  Het was een lange dag met veel indrukken en nieuwe inzichten. Ook zondag, na een ontzettend leuke yogasessie, een lekker ontbijtje, een andere workshop Rots & Water kregen we nog een workshop 'Imago Styling' aangeboden. Van iedereen werden er hele mooie foto’s gemaakt. De dagen daarna werden er veel profielfoto’s op Facebook ververst, zo trots was iedereen op de nieuwe foto.

We blijven elkaar stimuleren, ook na het event!

Aan het eind van de middag gingen alle tassen weer in de auto en was het tijd om afscheid te nemen. Maar niet voordat iedereen een buddy had gevonden om na het weekend nog opdrachten mee uit te voeren. Zo’n weekend is natuurlijk hartstikke leuk, maar op deze manier word je des te meer gestimuleerd om er ook na die tijd nog mee verder te gaan. In de eerste instantie had ik zoiets van, nou daar hoef ik niet aan mee te doen, want ik heb geen eetstoornis. Maar dat was niet de bedoeling! Natuurlijk kon ik net zo goed als ieder ander buddy zijn.

Ik heb heel leuk whatsapp- en mailcontact met mijn buddy en binnenkort ga ik naar haar toe om samen aan onze opdracht te werken. Een opdracht die ook voor mij zeer bruikbaar is, net zoals het gehele weekend. Ik kijk uit om mijn buddy weer te zien.

Na iedereen een dikke knuffel gegeven te hebben was het echt tijd om weer naar huis te gaan. Ik kijk terug op een enorm leerzaam weekend. Er waren best momenten dat ik mij het
“buitenbeentje” voelde omdat ik zelf geen eetstoornis heb, en mij er bijna schuldig om voelde dat mijn conclusie na een oefening was dat ik “best oké” ben zoals ik ben.

Ook voor mensen zonder eetstoornissen is het Once in a Lifetime event super waardevol!

Er waren er veel momenten en oefeningen die op mij net zo goed van toepassing waren als op ieder ander. Het weekend draaide niet om de eetstoornis, het ging veel dieper dan dat. Het geeft een bevestiging dat iedereen, met of zonder eetstoornis, zich onzeker voelt over bepaalde dingen.

Ik heb een groep bijzondere en mooie mensen leren kennen die allemaal wel het mooie in elkaar zien, maar er moeite mee hebben ook op die manier naar zichzelf te kijken. Op sommige momenten gaf het me bijna een wanhopig gevoel om de emoties te zien die aan de oppervlakte kwamen. Ik gun al die meiden zo ontzettend een leuk en onbezorgd leven zonder eetstoornis. 

Ik weet zeker dat ze er allemaal bovenop gaan komen.

Als ik iets heb gezien tijdens het weekend, dan is het wel een enorme hoeveelheid kracht en de wil iets moois van het leven te maken!! Het Once in a Lifetime Event is een aanrader voor iedereen! Er valt voor iedereen wel iets te leren en hoe mooi is het als je er voor je vriend(in),
familielid, buddy kunt zijn en iets meer begrijpt van wat er omgaat in het hoofd van iemand met een eetstoornis.

Ik had het voor geen goud willen missen!

Mariëlle

Chat with us