Op de wachtlijst, duurt het wachten niet te lang?

Dit artikel is geschreven door Tessa
Vrijwilliger bij ISA Power

De stap is eindelijk gezet. De meest moedige stap die gezet kan worden. Je vraagt hulp. Of misschien vraag je hulp voor iemand in je omgeving die deze stap zelf nog te moeilijk vind. Hoe dan ook, hulp vragen (en aanvaarden) is het begin naar het herstel. 

Al die tijd dat je dacht dat je het alleen wel ging redden en dat het vanzelf wel weer over zou gaan. De eetstoornis kan je zo in zijn macht hebben dat dit werkelijkheid lijkt, dat je het zelf ook daadwerkelijk gelooft en eventuele hulp blijft uitstellen. Het vergt zo ontzettend veel moed en eerlijkheid om een ander te vertellen dat je erachter bent dat het niet vanzelf over zal gaan.

Je eetstoornis zal je toespreken; “Wat zwak dat je het niet alleen kan. Anderen kunnen je niet helpen, ze begrijpen je toch niet. Over een tijdje stop je er echt wel mee. Zo erg is het niet. Wat stel je je aan.”
Misschien spreekt je eetstoornis jou wel op een andere manier toe. Hoe je ook wordt toegesproken, de eetstoornis wil je alleen maar onzeker maken. De eetstoornis is bang jou kwijt te raken. Het feit dat je de stap hebt gezet hulp te vragen maakt al heel veel duidelijk. Jij wil dit niet meer. Jij wil niet meer volgens de regels van de eetstoornis leven. Jij wil vrij zijn! Wees trots op jezelf! Hulp vragen is juist ontzettend sterk. Je luistert naar je hart, naar wat jij wil, en niet naar de wil van de eetstoornis. 

www.isa-power.nl eetstoornis coaching ervaringsdeskundige

Helaas kan de wil die je hebt worden tegengewerkt door de lange wachtlijsten. Bij de huisarts wordt je verteld dat het verstandig is professionele hulp te zoeken, misschien wordt je doorverwezen naar een kliniek. Nadat je met een bonzend hart je eerste gesprek hebt gehad wordt je verteld dat je niet direct met een behandeling kan beginnen. Schrik! Dat had je misschien helemaal niet verwacht! Net nu je alle moed bij elkaar had verzameld en het gevoel had er nu echt klaar voor te zijn. Hoe moet je nu verder in de komende maanden die volgen? Je goede hoop wordt meteen weggevaagd. 

Helaas komen de lange wachttijden maar al te vaak voor. Gemiddeld variëren de wachttijden bij GGZ-instellingen en klinieken enkele weken tot een paar maanden. Vaak zijn de redenen; personeelstekort en te weinig plekken (zie bron 1). Vooral jongeren moeten veel geduld hebben. Gemiddeld wachten jongeren zo’n 10 weken op hulp. Eerst vier weken voor een intake en daarna 6 weken voor een eerste sessie. In de praktijk komt het echter vaak voor dat de wachttijden soms wel maanden tot een jaar kunnen duren.  Gemeentes krijgen van de overheid geld om voor jongeren tot achttien jaar binnen de gemeente te zorgen. Helaas wordt er ook flink bezuinigd op de jeugdzorg waardoor er te weinig specialistische behandelingen worden ingekocht. Maar ook de wachtlijsten voor psychische hulp bij volwassenen zijn lang (zie bron 2). De lange wachtlijsten zijn zorgelijk. Het is belangrijk dat er bij psychische klachten zo snel mogelijk passende hulp wordt geboden. Hoe sneller deze hulp komt, hoe groter de kans op herstel.

Het belangrijkste voor de periode waarin je wacht op hulp is dat je je gevoelens en gedachten deelt. Het kan je boos maken, of misschien neemt het je motivatie voor herstel weg. ‘Dan zoeken ze het maar uit ook’, ‘Laat het dan ook maar zitten’, deze gedachten voeden je eetstoornis en kunnen ervoor zorgen dat je je weer in je eigen wereldje terug trekt. Aan de andere kant kan het ook als een opluchting voelen. De eetstoornis kan nog even zijn gang gaan. Laad je alsjeblieft niet verleiden door de gedachten dat je nu nog even ‘extra’ af kan vallen, juist veel kan eten of andere destructieve handelingen kan uitvoeren. Probeer de stap die je hebt gezet om hulp te vragen ook meteen te zien als een nieuwe weg. Je gaat er voor! Met of zonder wachtlijst, je herstel begint nu!

Hoe moeilijk het ook is, probeer de wil om te herstellen vast te houden. Probeer kracht te halen uit het gevoel dat je diep van binnen weer vrij wil zijn. Vraag of een dierbare in je omgeving je wil steunen om samen met jou deze lastige tijd te overbruggen. Misschien kun je samen een soort plan opstellen om ervoor te zorgen dat de situatie de komende tijd niet achteruit gaat. Onderzoek of er in je omgeving eventueel andere (kortdurende) mogelijkheden zijn die je wat verlichting kunnen geven in de situatie. Het kan een mogelijkheid zijn (tussentijds) hulp te zoeken bij op opzichzelfstaande praktijken, hulpverleners of instanties. Zij hebben vaak geen wachtlijsten waardoor je in de tussentijd wel de hulp krijgt die je zoekt. Je kunt ook altijd in gesprek gaan met je huisarts. Deze kan je helpen om andere vormen van hulp of ondersteuning te bieden als je lang moet wachten (zie bron 2).

www.isa-power.nl eetstoornis coaching ervaringsdeskundige

Daarnaast kun je de komende periode gebruiken om alles waar je tegen aan loopt voor jezelf op een rijtje te zetten. Hoe meer je over jezelf, je handelingen en gedachten opschrijft, hoe beter je behandelaar je straks kan helpen. Een
behandeling is altijd een wisselwerking tussen de behandelaar en jezelf. De behandelaar alleen kan jou niet genezen, hij of zij kan je alleen de handvatten aanreiken er zelf mee aan de slag te gaan. Hoe meer je je open stelt en deelt
over wat er in je omgaat hoe sneller je herstel kan verlopen.

Wat mij zelf erg heeft geholpen is om al mijn klachten te ordenen en op te schrijven. Soms liepen mijn gedachten zo door elkaar heen en was het een wirwar van klachten en problemen die ik niet kon ordenen. Veel dingen hadden een verband maar in mijn hoofd was het een grote chaos. Wat voor jou maar iets kleins kan lijken en ook zo voelt, kan misschien voor grote betekenis zijn tijdens je behandeling. Probeer eerlijk te zijn en je niet te schamen. Een behandelaar zal niet oordelen en juist dankbaar zijn voor je moed open te zijn. Door alles op papier te zetten heb je tijdens je intake en therapie een soort van overzicht waarmee je bepaalde klachten, gedachten en gevoelens misschien kunt koppelen. Wanneer je voor jezelf verbanden kunt leggen is het gemakkelijker de juiste behandelingen of hulp te krijgen. Je kunt ook altijd in gesprek gaan met je huisarts. Deze kan je helpen om andere vormen van hulp of ondersteuning te bieden als je lang moet wachten (zie bron 2.) 

Wees trots, hou vol en geef niet op! Ook al duurt het nog een tijdje, het belangrijkste is dat je de stap hebt gezet. De stap naar vrijheid, in je hoofd, in je lichaam, in je hart



1. Bron: https://www.rtlnieuws.nl/nieuws/politiek/artikel/4682221/zorg-anorexia-op-de-schop-iedereen-voelt-dat-het-zo-niet-langer-kan?fbclid=IwAR3yYaP7AB0rXTqv4HL5Laq71yVD1nfhrJ_c9CrTpylIjTaA8_ShP7fe7ZA

2. Bron: https://www.npo3fm.nl/nieuws/tussenuur/375407-waarom-zijn-de-wachtlijsten-in-de-ggz-eigenlijk-zo-lang

Noa Pothoven (17) is zondag 2 juni thuis overleden, in Arnhem

Zij leed jarenlang aan anorexia, posttraumatische stressstoornis, obsessieve-compulsieve stoornis en een depressie.

Haar overlijden krijgt in internationale media veel aandacht. Zij schreven dat er sprake was van euthanasie. Maar er is geen sprake van euthanasie, zo meldt GroenLinks-Kamerlid Lisa Westerveld, die nauw contact heeft en had met de familie en Noa zelf. "Haar familie en vrienden willen dat mensen weten dat ze niet overleed door euthanasie."

Euthanasie verzoek

In 2018 benaderde zij, zonder dat haar ouders het wisten de Levenseindekliniek in Den Haag. Haar vraag: kom ik in aanmerking voor euthanasie of hulp bij zelfdoding? Het antwoord was ‘nee’.

,,Ze vinden me te jong om dood te gaan. Ze vinden dat ik de traumabehandeling moet afronden en dat mijn hersenen eerst volgroeid moeten zijn. Dat duurt tot je 21ste. Ik ben er kapot van, want zo lang kan ik niet meer wachten.’’

,,Ik ben uitbehandeld. Ik ben er klaar mee’’, zegt ze, na twintig opnames.

Noa werd in de afgelopen jaren heel vaak opgenomen, in ziekenhuizen, instellingen en specialistische centra. Dwangmaatregelen zijn vernederend.

Noa: ,,Het is telkens symptoombestrijding. Opname volgt op opname. Als een bepaald gedragsprobleem of ziektebeeld opspeelt dat ze niet kunnen behandelen, moet je weer weg. Naar een andere kliniek.’’

Wachtlijst

Haar moeder, Lisette: ,,Noa is de afgelopen jaren opgenomen binnen drie instellingen voor de jeugdzorg omwille van haar veiligheid, maar eigenlijk zou ze binnen een gesloten instelling voor jeugdpsychiatrie opgenomen moeten worden. Ook daar zijn enorme wachtlijsten. We willen eigenlijk één plek voor haar, waar ze kan blijven en waar al haar lichamelijke en geestelijke problemen worden aangepakt. In Nederland is dat vrijwel niet te vinden.”

Het boek

In haar indrukwekkende biografie: ‘Winnen of leren’ neemt Noa je mee in haar hoofd, waar de eetstoornis duidelijk het hoogste woord heeft. Zo beschreef ze haar gevecht met zichzelf en met het leven. Dat het leven voor haar geen zin meer had.

“Ik was jong. Ik was elf toen het begon. 
Ik was al een perfectionist, iets wat me zwaar gespannen maakte omdat ik op school alles perfect wilde doen. 
Het was echter nog redelijk normaal.
Tot ik tweemaal werd aangerand, tot ik werd verkracht.
Tot dan was het normaal. 
Daarna was er niets meer over van mijn leven.
(Over)leven.
In mijn boek lees je hoe ik dat doe, 
of hoe ik dat in ieder geval probeer.”

Het is op

Noa wilde rust en geen geen pijn meer voelen.

,,Na jaren strijden en vechten is het op. Na veel gesprekken en beoordelingen is er besloten dat ik word losgelaten omdat mijn lijden ondraaglijk is. Het is op. Ik leef al zo lang niet meer écht, ik overleef, en zelfs dat niet echt. Ik adem wel maar leef niet meer.”

‘Liefde is loslaten. In dit geval wel’, schreef Noa. 

Noa wilde met haar boek een bijdrage leveren om de hulp aan de psychisch kwetsbare jongeren, die intens worstelen met hun leven, te verbeteren. Nederland kent geen instelling waar jongeren als Noa terecht kunnen voor zowel de psychische als fysieke hulp die ze nodig hebben. 

Dit boek, zei haar moeder Lisette toen, zou verplichte kost moeten zijn voor hulpverleners, maar ook voor kinderrechters en gemeenten, die verantwoordelijk zijn voor de jeugdzorg. Ze hekelde de versnipperde jeugdzorg en noemde de bureaucratie en de wachtlijsten ‘gekmakend’. 

Denk je aan zelfmoord? Neem contact op met 113. Crisislijn 24/7 open, therapie met een psycholoog of doe de zelfhulpcursus. Anoniem en vertrouwelijk.

8 jaar oud en een eetstoornis / anorexia bij zeer jonge kinderen

Ook meisjes en jongens van 8 jaar kunnen een eetstoornis krijgen. De afgelopen jaren is het aantal kinderen met anorexia onder de 13 jaar steeds verder toegenomen.  

Van de een op andere dag stoppen met eten, het lijkt ongelooflijk maar helaas zien we een stijging in het aantal kinderen met een eetstoornis groeien. 

Fotografie, unsplash.com

Fotografie, unsplash.com

Hoe kan dit? En hoe kunnen we eetstoornissen voorkomen? 

Er zijn jonge kinderen die zelfs zo bang zijn om de controle te verliezen dat ze niet eens water durven drinken. Anorexia heeft niet alleen te maken met graag dun willen zijn of het nastreven van een ideaalbeeld op internet op televisie. Als het waar was dat het daarom zou gaan dan zou menig kind wel stoppen bij hun ideale "skinny" gewicht. Wat we wel vaak zien is dat het begint met een onschuldig dieet, een poging om te lijnen, soms een poging om gezonder te worden. Het grote verschil is dat mensen met een eetstoornis er compleet in doorslaan. Er zit geen stop op, ze gaan verder, dieper, totdat ze niet meer kunnen. Ergens gaandeweg, in deze mislukte lijnpoging, hebben ze het gevoel gekregen dat ze ergens goed in zijn, ze hebben ergens controle over.

En in deze (schijn)controle zit vaak ook een vermijdende strategie, zodat ze niet hoeven te voelen of om te gaan met hun sociale en emotionele uitdagingen. Enkele voorbeelden van sociale en emotionele uitdagingen zijn gevoelens als onzekerheid, angst voor afwijzing, eenzaamheid, de angst om te falen (wat zich uit in perfectionisme). Ook "helpt" het kinderen om om te gaan met gevoelens zoals verdriet (rouw&verlies) en andere traumatische ervaringen (trauma's en misbruik). 

Ouders zien de eetstoornis als een probleem, het kind echter als een oplossing. Door dit grote verschil zijn er in veel huishoudens vaak ruzie en geschreeuw. Ouders willen niet samenwonen met een eetstoornis, en het kind is te bang om het los te laten. Het is een schijnveiligheid geworden, die ook zelfvertrouwen en controle geeft. 

Kinderen die anorexia ontwikkelen hebben en een enorme wilskracht. Ze zetten deze wilskracht alleen in om controle te houden over het eten. Het verliezen van de controle over eten leidt tot enorme angst, paniekaanvallen en stress. En begrijpelijk dat elk kind, net zoals elke ouder, dit het liefst probeert te vermijden. Het hoofd (de geest) is zelfs in staat om hongersignalen compleet te negeren. Naar verloop van tijd is het honger en verzadigingssysteem zo verwart dat de stem van het lichaam verzwakt en de patient geen duidelijke honger gevoelens (knorrende maag bijvoorbeeld) meer ervaart.  

Fotografie, unsplash.com

Fotografie, unsplash.com

Wat kun je nu doen als je een kind met een eetstoornis hebt?

Voor ouders is belangrijk dat ze zo goed mogelijk proberen bijdragen aan een positief zelfbeeld. Dat betekent dat er niet alleen maar complimenten moeten worden gegeven over het uiterlijk, school prestaties maar ook over de simpele dingen in het leven. Kinderen leren over het algemeen door hetgeen wat ze zien, ze kopiëren dingen, belangrijk is daarom ook dat u zelf uit draagt wat u uw kinderen leert (of wilt leren). Een moeder of vader die zelf continu bezig is met zijn uiterlijk, lichaam of gewicht of hierover klaagt is niet echt een stimulans voor het kind. Niet alleen als ouder heeft u neen groot effect op uw kind, ook de leeftijdsgenootjes hebben veel invloed. 

Hoe sneller u hulp neemt hoe beter. Uit onderzoek blijkt dat kinderen die (een beginnende eetstoornis hebben) en meteen hulp nemen ook veel sneller genezen. 

Wat is het gevaar van anorexia bij jonge kinderen?

Wij willen allereerst zeggen dat elke vorm eetstoornis veel gevaren met zich mee brengt. Anorexia is niet erger dan Boulimia of Binge Eating (etc...). Elke psychisch lijden is zwaar. De schade die anorexia aanricht kan somatisch (lichamelijk) gezien heel groot zijn. De schade is nog groter dan bij oudere kinderen of volwassenen met een eetstoornis. Doordat kinderen nog in de groei zijn lopen ze een vertraagde botrijping op, wat ervoor zorgt dat ze meer kans hebben op botbreuken als ze ouder zijn. Ook kan de groei stoppen. Het lichaam doet er namelijk alles aan om te overleven. En alle lichamelijke functies die minder belangrijk zijn staan even on hold. Ook de hersenontwikkeling loopt gevaar en de seksuele rijping vertraagd, waardoor er later vruchtbaarheidsproblemen zouden kunnen ontstaan. 

Eetstoornis behandeling voor kinderen

Wanneer u op zoek gaat naar een eetstoornis behandeling voor uw kind zorg er dan voor dat uw kind een goede klik heeft met zijn of haar therapeut/behandelaar. Omdat kinderen nog niet goed over hun gevoelens kunnen praten is het dus belangrijk dat ze op een andere manier communiceren en creatief therapeutisch te werk gaan met uw kind. 

Herstel van anorexia is mogelijk!

Tot slot ook positief nieuws. Uw kind kan herstellen!

Als u wilt weten hoe wij werken en wat we zouden kunnen betekenen voor uw gezin, neem dan geheel vrijblijvend contact op met onze support afdeling: support@isapower.nl of bel naar 0614638935. 

Stop de lange wachttijden - wachttijden bij eetstoornis behandeling

De gemiddelde wachttijden voor klinische opname, voor mensen met Anorexia, is tussen de 3 en 9 maanden. Ongelooflijk en onnodig vinden wij dit. Waarom zijn er niet meer bedden voor deze meiden? Bij een snelle behandeling zouden we veel leed kunnen voorkomen.

Moeder Marieke is ten einde raad, haar 13-jarige dochter is levensbedreigend ziek. Ze lijdt aan anorexia, heeft nog maar een schamele BMI van 13 en is gisteren – alweer – in het algemeen ziekenhuis opgenomen voor dwangvoeding. Teken de petitie en laten we samen de wachttijden terugbrengen.

Onderstaande brief stuurde moeder Marieke naar minister de Jonge: ‘In het belang van de gezondheid van onze dochter en alle vergelijkbare schrijnende gevallen, vragen wij u ervoor te zorgen dat ze geholpen kunnen worden, weer naar school kunnen en kunnen genieten van een onbezorgde jeugd.


Geachte heer de Jonge,

Mijn dochter van 13 heeft sinds ongeveer een half jaar last van een ernstige eetstoornis (anorexia).

Op het moment dat het voor ons duidelijk was dat ze anorexia bleek te hebben, heeft de huisarts haar op de wachtlijst gezet van een kliniek die haar geestelijke stoornis zou kunnen behandelen. Wij hoorden op dat moment direct dat er sprake is van zeer lange wachtlijsten; onze dochter zou naar verwachting na 9 maanden geholpen kunnen worden. Zonder verdere tussentijdse hulp zou ze dan zonder twijfel reeds overleden zijn.

Binnen 3 weken na deze mededeling hebben we onze dochter met spoed moeten laten opnemen in het Wilhelmina Kinderziekenhuis te Utrecht met zeer ernstig ondergewicht en diverse organen die nog onvoldoende bleken te werken. De kinderarts heeft gelukkig voor elkaar gekregen dat ze op de spoed-wachtlijst kwam te staan bij de kliniek, maar ook deze wachtlijst blijkt langer dan een paar maanden.

Na 5 weken ziekenhuisopname was ze in beperkte mate aangesterkt, maar wel voldoende om haar niet meer in het ziekenhuis te kunnen behouden.

Inmiddels 2 weken verder zijn we weer volledig terug bij af. Na een eerste intake bij de kliniek waar mijn dochter inmiddels bijna bovenaan de urgentie lijst staat, blijkt dat er na de initiële inschrijving 3 maanden geleden nog enkele wachtende meisjes voor haar zijn en dat de wachttijd tot een opname nog steeds totaal onbekend is. Dit kan nog steeds maanden duren. Naar alle waarschijnlijkheid kunnen we nu weinig anders dan haar weer in een volgend ziekenhuis laten opnemen en gedwongen laten voeden. Dit zal dan een repeterend verhaal blijven totdat er plek is.

Hierbij opmerkende dat ons al in de beginfase is gezegd: ‘goed dat u er zo snel bij bent want dan is behandeling korter, eenvoudiger en minder intens’.  Inmiddels valt ze in de categorie ernstigste gevallen.

We hebben in het Wilhelmina Kinderziekenhuis een goede arts die probeert en doet wat ze kan, maar kan als gevolg van het totale gebrek aan behandelcapaciteit binnen de GGZ-zorg niet meer doen dan eindeloos rondbellen en hopen.

Kennelijk is het zo dat je in Nederland beter een been kan breken of kanker kan krijgen dan een levensbedreigende eetstoornis. Dit terwijl ons door alle behandelaars (huisarts, kinderarts, psychologen, psychiaters, maatschappelijk werkers) wordt gezegd dat de behandeling van anorexia voor patiënt en gezin dient te worden vergeleken met de ziekte kanker. Enig verschil is dat een kankerpatiënt na diagnose direct adequaat wordt behandeld.

Onze dochter gaat nu inmiddels bijna 3 maanden niet meer naar school en als we zo verder gaan is het maar zeer de vraag wanneer ze weer naar school mag. Dit terwijl ons nadrukkelijk wordt verteld dat voor meisjes zoals zij sociale contacten en school zo belangrijk zijn.  Ze zit op 2-talig atheneum.

Mijn dochter en ik zouden graag met u, of staatssecretaris Blokhuis, in gesprek willen. Ik ben me ervan bewust dat u ons individuele probleem niet kan oplossen. Wij weten inmiddels echt wel dat onze dochter niet de enige is die met kunst- en vliegwerk levend gehouden moet worden omdat de wachtlijsten binnen de GGZ-zorg simpelweg te lang zijn.

In het belang van de gezondheid van onze dochter en alle vergelijkbare schrijnende gevallen, vragen wij u ervoor te zorgen dat ze geholpen kunnen worden, weer naar school kunnen en kunnen genieten van een onbezorgde jeugd.

Met vriendelijke groeten en alvast bedankt voor uw luisterend oor,

Moeder Marieke


In verband met de privacy is gekozen voor anonimiteit. Naam en contactgegevens van moeder en dochter zijn beschikbaar via Remke van Staveren, psychiater, r.vanstaveren@buurtzorgt.nl

Hoe creëer ik een hoger bewustzijn?

Deze tips gaan jou helpen een hoger bewustzijn te creëren. Er zijn veel voordelen van een hoger bewustzijn, zo kun je vaker beslissingen nemen op basis van je werkelijke verlangens. Wanneer jij je bewustzijn vergroot zul je allereerst jezelf beter leren kennen, maar ook andere mensen beter gaan begrijpen. Je zult leren minder snel oordelen, beter leren luisteren, meer dingen leren accepteren en meer van jezelf leren houden. 

1. Vereenzelvig je met je hart

Besef dat je in de kern een spiritueel wezen bent dat in een fysiek lichaam leeft. In de lagere regionen van bewustzijn kan dit begrip onrealistisch lijken en heel moeilijk te bevatten kan zijn. Naarmate je beter wordt in de vereenzelviging met je hart (of ziel), wordt je beter in het opklimmen van de berg die bewustzijn heet.

Fotografie: Tyler Nix, unsplash.com

Fotografie: Tyler Nix, unsplash.com

2. Zet je lichaam in beweging en ga dansen 

Beweging zoals wandelen, dansen en yoga zullen je bewustzijn verhogen door het bevorderen van een gezond hersen-golfpatroon, gezonde neurotransmitter-niveaus en een grotere doorstroming van het hele zenuwstelsel. Trek jezelf omhoog en verbreek het patroon van bewegingloosheid door een gezellige wandeling met één van je vrienden of beweeg en dans, met anderen of alleen, op je favoriete muziek. Beide voorbeelden zijn eenvoudig, leuk om te doen en geven kracht. Energiek zijn kan heel krachtig werken voor het bevorderen van je bewustzijn staat en voor het inspireren van de bewustzijnsbevordering van anderen. Je lichaam kan zich opladen met energie en je hersenen kunnen zich opladen met energie.

3. Verbind je met de natuur

Maak een wandelling in het bos, aan de zee of in een veld vol madeliefjes of op een plek waar jij de verbondenheid met de natuur vindt. Het is mogelijk om een diep gevoel van vrede en eenheid te voelen wanneer je de natuur toelaat in je hart. Naarmate je leert je te verbinden met de natuur en haar te waarderen, geef je je bewustzijn de kans om zich te verheffen. Zorg mee voor het leven op aarde. Elke keer dat je in staat bent om je steentje bij te dragen om zorg te dragen voor het leven op deze aarde, werk je op een creatieve manier mee aan het universum. Manieren waarop je zou kunnen bijdragen aan de zorg voor het leven op deze planeet zijn ondermeer: de zorg voor kinderen, het planten van een bloem, het onderhouden van een tuin of het grootbrengen van een dier. De innerlijke gevoelens die hiermee gepaard gaan zijn perfect voor het vinden van waar geluk en om je naar het volgende bewustzijnsniveau te brengen.

4. Vertel de waarheid

Coach Anthony Robbins vertelde mij: "Als je niet weet wat je moet doen, dan vertel je de waarheid". Dat is altijd het beste. Ik herinner me mijn moeders woorden ook nog goed "Al is een leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt hem wel". Dus elke keer dat je de waarheid vertelt verhoog je je bewustzijnsniveau. Waarom vertellen mensen leugens? Om zichzelf te beschermen in de lagere staten van bewustzijn. Mensen in hogere bewustzijn staten liegen niet omdat ze eerlijk willen zijn met zichzelf en anderen en om relaties in de mensheid bewust zuiver te houden.

5. Zoek en leef voor jouw doel

Op zoek gaan naar een doel geeft je kracht, hoop en zal je helpen om je ware doel hier op aarde te vinden. Wat dat doel ook mag zijn. Als je je doel vindt en in staat bent om het te delen met de rest van de wereld, is je bewustzijn actief, alert en groeiend. En ook al bereik je jouw doel niet altijd, dat is echt geen schande. Maar het zou wel een schande zijn als je helemaal geen doelen en dromen hebt in je leven om naar toe te leven, of je bed voor uit te komen.

6. Neem controle over je levensstijl en breng wijzigingen aan

Leef jij een levensstijl die het meest heilzame aanvoelt voor je mentale en lichamelijke welzijn?
Zijn er bepaalde slechte gewoontes waar je echt vanaf moet? Of zijn er bepaalde goede gewoontes die je wilt inplannen in je dagelijkse routine? Wees niet bang, ga aan de slag, wacht niet en handel meteen. Breng de nodige positieve veranderingen in je levensstijl aan. Jij bent verantwoordelijk voor jouw leven, neem die verantwoordelijkheid. Dat geeft een goed gevoel en maakt je sterk.

7. Gezonde voeding zorgt voor een gezonde mind-set

Gezonde veranderingen in je voedingspatroon betekent op zoek gaan naar de best mogelijke voeding die past bij je mentale-, fysieke- en spirituele behoeften. Ben jij je bewust wat je consumeert? Voeding komt in het bloed en de cellen en laat daar zijn blauwdruk achter. Om je eigen niveau van bewustzijn te verhogen is het belangrijk om je volledig bewust te zijn van het voedsel dat je tot je neemt en om, zonder negatieve oordeel, met respect aanvaarding te tonen voor de voeding van andere mensen. En eet je te weinig dan zullen je hersenen en lichaamscellen nooit optimaal kunnen presteren en zullen klachten als depressiviteit je tegemoet komen. 

Fotografie: Ben White, unsplash.com

Fotografie: Ben White, unsplash.com

8. Eenvoudige meditatie

Of je nu ervaring hebt met mediteren of een beginner bent, de voordelen zijn enorm en zullen je doen ervaren, als je het lang genoeg volhoudt, je verbonden te voelen met je hoogste staat van bewust functioneren. Het is een handeling die zeker je in staat stelt om met meer focus, meer discipline en een diepere vreugdevolle verbinding in het leven te staan.

9. De intentie hebben om je bewustzijn te verhogen

Als je de intentie hebt om je bewustzijn en staat van ‘bewust-zijn’ te verhogen ben je op het juiste spoor. De intentie alleen al, zal je in staat stellen om je meer te richten op wegen om je bewustzijn te verhogen. Investeer in jezelf. Heb je er ooit aan gedacht om het in jezelf te investeren – in je voornemens, je visie, je waarden en doelen? Naast geld, kunnen je ook tijd investeren in jezelf. Naar mijn mening is tijd investeren in jezelf één van de meest effectieve manieren om je ware doel te ontdekken en er naar toe te werken. Neem bewust controle over de keuzes die je maakt. Lees inspirerende boeken van mensen die je zijn voor gegaan in jou strijd. Als je dat doet activeer je bepaalde zenuwbanen in je hersenen die bijdragen aan het bevordering van zelfbeheersing, kalmte en innerlijke vrede. Er zijn waarschijnlijk veel mensen die meer gevorderd zijn in bewust-zijn dan jij, en dat is een goede zaak. We kunnen altijd kijken naar- en leren van individuen die vanuit een hoger bewustzijn leven. Zij kunnen richting geven aan onze groei en we kunnen hun levenswijze als voorbeeld nemen. Wie word jou voorbeeld?

10. Wees niet bang om jou mening en overtuiging te uiten

Dit kan voor vele mensen een moeilijke stap zijn als gevolg van de invloed van ingebakken en ingesleten overtuigingen door hun ouders of verzorgers in de kindertijd. Enkele voorbeelden van overtuigingen die je zou kunnen uitdragen is vertellen wat goed is voor jou, wat jou spiritueel voedt en emotioneel verandert heeft zodat verdriet zich omzet naar geluk. Spreek vanuit jouw ervaringen. Door veranderingen aan te brengen in je geloofssystemen en te experimenteren met nieuwe overtuigingen maak je jezelf meer bewust van de eindeloze mogelijkheden van het leven.
Heb je al weleens geoefend met het uitspreken van positieve en gezonden affirmaties?

11. Tijd doorbrengen met goede vrienden en vriendinnen

Zoek vrienden die passen bij wie je nu bent, niet waarmee je het vroeger leuk mee had toen je nog in je tuinbroek op het speelplein speelde. Zoek mensen waar je overtuigingen en waarden mee kunt delen, zij zullen je helpen in de voortgang op je pad. Dit zijn je echte vrienden, en omdat ze soms moeilijk te vinden zijn, is het zaak deze vriendschappen te koesteren. Op je weg in bewustzijnsontwikkeling kunnen diepe vriendschappen zeer nuttig zijn. Als je door vele spirituele, emotionele en mentale veranderingen gaat zonder het gezelschap van anderen, kan het proces moeilijker en verwarrender zijn dan wanneer je een gids, leraar of vrienden hebt die in een zelfde tempo reizen als jij. Niet alleen is het gezelschap van gelijkgestemden gezond en optimaal voor je bewustzijn, het zal je uiteindelijk meer vreugde in het leven geven! Bel je meteen ware vrienden op en spendeer tijd met hen, zet een afspraak in je agenda. Hup doe het nu! Op je pad van groei is het belangrijk te weten dat je er nooit alleen voor staat. Ergens is iemand diezelfde weg aan het gaan en velen zijn je voorgegaan om het pad te effenen.

12. Luister meer spreek minder

We hebben twee oren en een mond. Toch lijkt het soms weleens andersom. In dit tijdperk lijkt het wel of mensen altijd in het middelpunt van de aandacht willen staan; gesprekken lijken soms wel ego-competities. In het middelpunt van de belangstelling staan kan geweldig aanvoelen en een verrijkende ervaring zijn maar ook gevaarlijk zijn als je het nodig hebt om via die weg aandacht te vragen. Vraag je af waarom je die aandacht nodig hebt. Door je te trainen in luisteren en minder te spreken, leer je 2 keer zoveel en wordt je je meer bewust van de ander terwijl je daarbij nog steeds de bewuste mogelijkheid openhoudt om beleefd deel te nemen aan een gesprek.

13. Handel altijd met mededogen en begrip

Mededogen en begrip kunnen hebben met en voor anderen is een direct gevolg van bewustzijn. Helaas zijn er weinig mensen hier op aarde die eerlijk kunnen beweren dat ze handelen vanuit een volledig mededogen met de ander. Werkelijk mededogen leert je je mentale focus te verschuiven van ronddolen in jezelf naar een perspectief van pure liefde voor anderen. Zoals je misschien al hebt geraden, kan het beoefenen van mededogen één van de meest krachtige oefeningen zijn voor het verhogen van je bewustzijnsstaat. Kun je deze week eens proberen mededogen te hebben naar de mensen die je stiekem haat, veracht of waar je jaloers op bent? Alleen een hart wat in staat is om mededogen te tonen kan helen, een hart vol wrok en haat niet. 

14. Wees dankbaar

Het dagelijks uiten van dankbaarheid is een zeer positieve en bevredigende oefening. Enkele manieren om dagelijks dankbaarheid te uiten zijn: dankbaar zijn voor je eten, voor wie je bent en wat je mag doen. Dankbaarheid vervangt het willen door mogen. Bevestig je dankbaarheid naar anderen door complimenten te geven en de andere persoon laten weten dat je dankbaar bent dat ze in je leven zijn. Het delen en uiten van dankbaarheid zal je een nieuw gevoel geven en je bewust maken van de dingen die écht waarde hebben in het leven. Het kan helpen om 's avonds, voordat je naar bed gaat, eens te overdenken waar je allemaal dankbaar voor bent.

Fotografie Paula May, unsplash.com

Fotografie Paula May, unsplash.com

15. Maak anderen aan het lachen

Grappig zijn en anderen aan het lachen maken is een geweldige manier om de eigen stress te verlichten en een positiever, lichter leven te creëren voor jezelf en anderen. Lachen verlaagt namelijk het cortisol gehalte (dat is het stress hormoon) in je lichaam. Hoewel je misschien geen bedreven komiek bent is anderen aan het lachen brengen verwarmend en bevredigend. Het leidt de aandacht af van pijn en negatieve emoties en opent een richting van puur plezier en geluk. Hierdoor leer je dingen in perspectief zien. Hard lachen kan écht het perspectief veranderen van wat misschien aanvankelijk een ernstige situatie was naar een positiever, optimistischer vooruitzicht.

16. Accepteer anderen zoals ze zijn

Zoals hierboven bij het bewust zijn van wat je nodig hebt, is het belangrijk om van anderen hun gewoonten te accepteren, of ze nu een bewuste- of onbewuste beslissing nemen in hun dagelijkse leven, accepteer hun handelingen. Het accepteren van anderen kan van toepassing zijn op elk gebied van het leven. Het maakt niet uit of je het oneens bent met iemand zijn handelingen, oneens met hun karakter of oneens met hun perceptie van het leven, het is belangrijk om hen te accepteren omwille van wie ze zijn en niet te proberen hen te veranderen. Leg eventuele meningsverschillen met andere mensen bij door hen geheel te accepteren zoals ze zijn. Want wat maakt jou bijzonderder, slimmer of beter? Hoe kun je iemand kwalijk nemen dat hij/zij zich in een ander bewustzijn staat bevindt? Hoe kun je iemand kwalijk nemen wanneer hij een fout maakt, waar hij/zij zich niet bewust van is. Stel je voor dat we allemaal leerlingen zijn van het leven. Heb mededogen naar anderen en naar jezelf. 

17. Behandel jezelf respectvol

Respect hebben voor jezelf en je daden zal uiteindelijk de hoeveelheid liefde naar jezelf maar ook naar anderen verhogen. Neem wijze beslissingen die je waarden weerspiegelen en een respect tonen voor je persoonlijke overtuigingen. Anderen respectvol behandelen zal je ook helpen om een bewuster mens te zijn, maar voordat je anderen geheel kunt respecteren moet je eerst leren om jezelf met respect te behandelen. Besef dat om te groeien mededogen en vergeving naar jezelf plaats moet vinden. Alle negatieve gedachten of opgekropte negatieve emoties die je naar jezelf toezendt mogen losgelaten worden. De reis door het leven wordt veel gemakkelijker en betekenisvoller als je leert jezelf te accepteren zoals je bent. Afhankelijk van je huidige staat van bewustzijn, kan het moeilijk zijn om jezelf lief te hebben zoals je bent. Neem daarom de tijd om je zegeningen te tellen, te zien wat je kunt betekenen voor anderen en de wereld en realiseer je dat je op dit moment op díe plaats bent waar het beste kunt groeien naar een nieuw niveau.

18. Spreek vanuit wijsheid en gebruik je verstand

Kies jij je woorden zorgvuldig en wijselijk als je met anderen spreekt? Of ben je het type persoon die zich niets aantrekt van wat je zegt? Flap jij er van alles uit? De waarheid is dat mensen die hun woorden wijselijk kiezen en bewust denken bij elk gesprek, degenen zijn die meer respect tonen voor zichzelf en meer mededogen voor anderen. Doe een bewuste poging om wijs te spreken en je zult het positieve resultaat gaan voelen en ervaren. Reageer niet altijd meteen vanuit je ego, maar probeer eerste te achterhalen waarom iemand iets zegt of doet. Wat zou zijn of haar intentie zijn? Vraag om verduidelijking en reageer vanuit respect. 

19. Wees open en onbevooroordeeld

Onbevooroordeeld zijn is een belangrijk aspect op weg naar de wording van een meer bewuste persoon. Wanneer je de diversiteit die onze planeet ons aanbiedt niet geaccepteerd hebt, variërend van verschillende culturen, religies, dieren en geloofssystemen, zul je in je zelfde staat van bewustzijn blijven of zelfs zakken naar een lagere staat. Onbevooroordeeld zijn is te oefenen. Verdiep je eens in iets nieuws, neem meerdere visies in je op en probeer je leven eens anders in te richten. Begin klein met b.v. een verandering in je dagelijkse routine, een nieuwe keuze in voeding en praat met andere mensen en open jezelf.

20. Stel vragen over het leven

Proberen om elke dag meer over het leven te leren dat is een geweldige manier om je algemene basiskennis te verhogen en te groeien in bewustzijn. Niemand “weet alles” in het leven, dat is de reden waarom vragen stellen over het leven en bepaalde situaties in het leven, je echt kan helpen op je reis. Het gaat erom zoveel mogelijk te leren over het leven en van daaruit andere, bewustere keuzes te maken, anders te handelen en vooral om goed geïnformeerde te zijn en blijven. Als je geen zin hebt om anderen vragen te stellen, dan is jezelf innerlijk vragen stellen een fantastische manier om meer te weten over het leven. Vaak realiseren we ons niet dat het antwoord op elke vraag in het leven in onszelf zit. Ook meditatie is een prachtige oefening om meer te leren over je innerlijke zelf.

21. Leer jezelf kennen en breng meer tijd door met jezelf

De snelle levensstijl van de 21ste eeuw doet het voorkomen dat het normaal is dat mensen tijd doorbrengen met anderen, doch zelden of nooit persoonlijke tijd met zichzelf doorbrengen. Men richt zich zelden op het eigen zijn, de wereld wordt geregeerd door denkbeelden en gewoonten van buitenaf. Als jij iemand bent die geen tijd door brengt met jezelf, probeer daar dan tijd voor te maken. Enkele voorbeelden van manieren waarop je dit op een positieve manier kunt doen zijn: maak een wandeling en luister daarbij naar je eigen gedachten, neem waar wat je denkt.
Neem voor het slapengaan tijd om dankbaar te zijn voor wat zich de afgelopen dag aan je voorgedaan heeft. Of: Start een hobby die je volledige aandacht vraagt.

22. Wees je bewust van je ademhaling

Het is belangrijk je bewust te zijn van je ademhaling. Hoe adem je nu? Diep, laag, oppervlakkig? Diep in je buik? In je borst? Alleen het topje van je longen? Wordt je bewust van het patroon, de snelheid en waar de adem in je lichaam is. Helaas is onze cultuur er een van onbewuste ademhaling. Je kunt oefenen om je adem laag in het lichaam te brengen, te vertragen. Leer hoe je inademt, uitademt en daarna een natuurlijk pauze plaatsvindt. Je kunt je adem ook naar verschillende delen in het lichaam te brengen om de lichaamsdelen te voeden met energie. Zuurstof is het eerste en meest belangrijkste ingredient om in leven te blijven, het is nog gratis ook. Dus adem eens wat vaker dieper in en uit.

23. Wees je bewust van- en accepteer je emoties

Ongeacht je huidige emotionele staat zul je jezelf op een diepgaande wijze helpen als je je volledig bewust bent van de aard van deze emoties, waardoor ze ontstaan zijn en waar je ze fysiek voelt. Als je door het leven gaat met verzet tegen je emoties zullen ze je op te sluiten in jezelf en maak je het leven onnodig veel moeilijker. Wegvluchten van emoties haalt ons neer. Wanneer je accepteert wat je voelt en bewust begrijpt waarom je een bepaalde emotie voelt, verwerk je de emotie en mag en kan hij wegebben zonder sporen achter te laten.

24. Denk positief, handel positief en wees positief

Een positieve houding geeft een goed voorbeeld voor anderen en voor jezelf. Het is ten zeerste aan te raden om positief in het leven te staan. Wanneer je dat ontwikkelt zul je de gevolgen voelen en ervaren als gunstige veranderingen. Een gezond positief voorbeeld zodat anderen kunnen volgen verspreidt een onmiddellijk positief beeld in de levens en gedachten van anderen. Een slecht of onbewust voorbeeld ten toon spreiden zal je huidige ontwikkeling vertragen, stopzetten of ongedaan maken. Daarentegen zal een positieve houding een goed voorbeeld zijn en meteen doorwerken in en om je heen.

25. Bekijk waargenomen fouten als een ‘levenslessen"

Als je, kijkend naar anderen, ‘fouten’ waarneemt, gebruik ze dan als een leerzaam instrument voor jezelf, het zijn waardevolle levenslessen. De mensen die in je leven zijn, zijn daar niet toevallig, ze zijn daar om je iets over jezelf te leren. Door persoonlijk verantwoordelijkheid te nemen voor wat er wordt weergegeven door anderen, kun je die informatie gebruiken om positieve veranderingen aan te brengen. Het leven overkomt je niet zomaar. Probeer alles, maar dan ook alles wat je hebt meegemaakt en doorstaan hebt te gebruiken in je voordeel. De toekomst ligt voor je ...

26. Deel je unieke inzicht en wijsheid

Iedereen heeft een ander perspectief op basis van persoonlijke ervaring, doel en karakter. Daarom heeft elk individu een unieke mogelijkheid dit inzicht met anderen te delen. Er zijn eindeloos veel manieren en mogelijkheden om je te uiten en je kennis te delen met anderen. Zoek een weg en wordt actief in het delen van je inzichten. De manier waarop zal voor iedereen anders zijn, onderzoek welke manier voor jou geschikt is en breng naar buiten wat in je is. 

27. Verbreed je horizon om wijzer te worden

Iets nieuws proberen kan betrekking hebben op elk deel van je leven. Het kan al moedig zijn nieuwe dingen aan te horen die je hersenen in werking zetten en vragen om aanpassing van je denkwijze. Meestal is angst hetgeen wat ons tegenhoudt in het verbreden van onze horizon. Verandering en nieuwe openen echter nieuwe wegen en kunnen je leven diepgaand verrijken. Geen enkele persoon heeft alle wijsheid van het universum in pacht. Daarom is het belangrijk om de wijsheid van anderen te bestuderen en hun wijsheid door te voeren in jouw leven. Zoals eerder gezegd, heeft iedereen een unieke kijk en mate van kennis om bij te dragen aan het geheel. Het bestuderen van de wijsheid van anderen kan b.v. door: samenzitten met een leraar hem om levensadvies vragen, boeken lezen, seminaries of lezingen bijwonen of websites bezoeken die je ontwikkeling en wijsheid voeden.

28. Ontwikkel je intelligentie

Elk mens is geboren met het verlangen en het vermogen om de beste versie van zichzelf te worden. Voor iedereen ligt de lat ergens anders. Er zijn vele manieren om intelligenter te worden. Niet iedereen is even intelligent in alle delen van het leven. Sommige mensen zijn emotioneel intelligent, sommigen hebben een hoger IQ terwijl anderen spiritueel intelligent zijn. Alle vormen van intelligentie kun je aanboren en uitbreiden. Iedere verandering hierin zal je helpen op je reis in bewustzijnsgroei. 

29. Zet je telefoon en televisie uit

Afhankelijk van je huidige niveau van bewustzijn, kan op je telefoon kijken of tv-kijken misschien een goede zaak zijn, want tv-kijken geeft veel mensen hoop, een tevreden gevoel en het leert je nieuwe dingen. Maar…. wil je echt je bewustzijn een kans geven zet dan de TV zo veel mogelijk uit. Als je kijkt naar wat TV-kijken werkelijk met je doet, stemt dat niet overeen met een hoger levensdoel noch laat het je toe op een goede manier productief te zijn. De tijd die je momenteel gebruikt voor de TV of op je telefoon of op Facebook te hangen, kan beter gebruikt worden om je persoonlijk doel te verwezenlijken. Niet kijken betekent extra tijd voor oefening, tijd om te reflecteren of creatief te zijn en je innerlijk bewust zijn te cultiveren!

30. Lees een goed boek

Of je nu geniet van het lezen van mooie voedende teksten, fictie of non-fictie (of alle drie), boeken lezen is een fenomenale manier om je te helpen groeien in bewuste hersenactiviteit. Boeken lezen geeft kennis, creativiteit en daagt het intellect uit waardoor het breder gaat functioneren. Inspirerende boeken lezen zal je meer diepgang geven en je uitrusten met een geest vol nieuwe gedachten en ideeën. Hoe meer goed gefundeerde informatie je tot je kunt nemen, hoe meer informatie en kennis je bewustzijn heeft om er bewust mee te werken in het avontuur dat leven heet.
 

31. Zie je diepste angsten onder ogen en verzamel moed

Zijn er angsten binnenin je die je weerhouden om voort te gaan? Op bepaalde treden van de wenteltrap van bewustzijn kan het uiterst moeilijk zijn om je angsten onder ogen te zien. Dat gezegd hebbende is het zaak je angsten in de ogen te gaan kijken en je zult zien, wanneer je het aan durft zal het je kracht en energie geven. Gezonde angsten zijn onder meer: angst voor het geven van een toespraak, zingen waar anderen bij zijn, in je eentje ergens naar toe gaan waar je onbekend bent enz. Dit zijn de uitdagingen van het leven en een geweldige lijstje om te overwinnen. Wat zul je je daarna goed voelen. De keuze om angsten het hoofd te bieden geeft je de mogelijkheid een geweldige sprong voorwaarts te maken. Immers bewust ZIJN betekent doen wat je wilt doen, zeggen wat je wilt zeggen en leven zoals jij wilt leven. Het is een weg die om moed vraagt. Het ontwikkelen van moed is een van de belangrijkste stappen in het leven en neemt wellicht veel tijd maar zal een grote hulp zijn in het durven zijn wie je werkelijk bent en door te gaan op je pad wat er ook gebeurt.

32. Besef dat alles veranderd en zal veranderen

Of je het nu beseft of niet, alles en iedereen is in een voortdurende staat van verandering. Verandering is onontkoombaar en overkomt jou en alle anderen terwijl je dit leest. Er is geen manier die verandering kan voorkomen of stoppen, maar er is een manier om hier mee om te gaan en die noemen we flexibiliteit. Flexibiliteit zal je helpen. Het leiden van een overdreven gestructureerd leven kan overweldigend en onaangenaam zijn. Dan is het zaak tijd te nemen voor momenten van spontaniteit en impulsieve acties en reacties. Flexibel zijn is een geweldige eigenschap die het mogelijk maakt in te spelen op veranderingen, hoe groot of klein ze ook zijn. Deze ‘leefregels’ nodigen je uit flexibel te zijn en zelf de verandering te zijn die je wilt zien op deze aarde en alsjeblief: maak er een positieve, bewuste verandering van!

33. Wees dankbaar voor alles wat er gebeurt

Er zijn momenten in het het leven wanneer er verbazingwekkende, mooie dingen met ons gebeuren en andere momenten waarop schokkende gebeurtenissen plaatsvinden. Zoals accepteren wie je bent een geweldige gewoonte is, is het ook zaak te leren alle gebeurtenissen die zich voordoen in ons leven een plaatsje te geven en er iets goeds mee te doen. Het maakt niet uit hoe schokkend een gebeurtenis kan zijn, er kan altijd een positief iets uit voort komen. Je vermogen om wat misschien in eerste instantie eruit ziet als het slechtste dat je kon overkomen te zegenen en zelfs te waarderen, heeft de mogelijkheid je op een onverwacht gebied bewuste voldoening te schenken. Daar waar je het niet verwacht liggen de nieuwe kansen en mogelijkheden die ons aanzetten het menselijke bewustzijn uit te dagen tot grote hoogten.

Succes op het pad en vergeet niet, je bent niet alleen, we lopen samen.

Bron: Deze 33 tips zijn vrij vertaald door Isabelle Plasmeijer en bewerkt door ’t Vertalerscollectief
 

Emma Wil Leven

Emma is 12 jaar als ze gediagnosticeerd wordt met anorexia. Jarenlang streed ze tegen deze verschrikkelijke eetstoornis, tot ze het absolute dieptepunt bereikte. Ze vertrok naar een kliniek in Portugal, om daar een intensieve behandeling te ondergaan. Want Emma wilde maar één ding: leven. Maar het meedogenloze monster dat anorexia heet, vrat haar vanbinnen volledig op. In april 2016 overleed Emma, 18 jaar jong.

De documentaire Emma Wil Leven deed in 2016 het nodige stof opwaaien. Nu, na twee jaar, komt er een boek- en theaterbewerking van Emma’s leven.

Het verhaal van Emma kan jou inspireren, nieuwe inzichten geven maar het kan ook triggerend werken. Triggers vertellen je veelal waar jij zelf nog van kunt leren en aan kunt werken.

Emma wil leven anorexia isa-power.nl

In de documentaire Emma Wil Leven krijg je een intieme en nooit eerder vertoonde kijk in de strijd tegen anorexia, van documentairemaakster Jessica Villerius.

Op haar twaalfde werd Emma gediagnosticeerd met de dodelijke ziekte anorexia nervosa. Dat wat begon met een drang naar controle, resulteert in het verlies van controle. Op achttienjarige leeftijd is ze uitbehandeld en heeft ze nog maar een wens: ze wil naar een kliniek in Portugal, een laatste kans op overleven. Na zes jaar van gedwongen opnamen, extreme eenzaamheid, gedwongen voeding en zware strijd vraagt ze haar ouders het onmogelijke: om haar te laten gaan. Wonder boven wonder krijgt ze in Portugal een enorme opleving. Op zelfgemaakte filmpjes zien is te zien hoe Emma voor het eerst sinds jaren weer zelf eet, met een lepel in plaats van door een rietje. Ze krijgt hoop en legt op camera de belangrijkste beslissing van haar leven vast: ze kiest voor het leven. Maar het blijkt te laat: de schade aan haar lichaam is zo enorm, dat deze het langzaamaan opgeeft. Uiteindelijk bezwijkt Emma tijdens haar strijd.

De voorstelling Emma wil leven brengt, na de documentaire, opnieuw een ode aan Emma en geeft haar boodschap door. Het theaterstuk moet de problematiek rond eetstoornissen bespreekbaar en inzichtelijk maken, niet in de minste plaats voor anorexiapatiënten zelf. Gebaseerd op de gelijknamige en indrukwekkende documentaire van Jessica Villerius en op gesprekken met betrokkenen en (ervarings)deskundigen is Emma wil leven een even intens als intiem portret.

Actrice Lisse Knaapen stapt in de rol en het hoofd van Emma en vertolkt zo Emma’s twijfels, angsten en geestige observaties. We zien een jonge vrouw die verlangt naar controle maar daardoor die controle juist verliest. En dat terwijl Emma wil leven…

Meer informatie en de speellijst voor de voorstelling kun je hier vinden.

Ook het boek Emma Wil Leven van Josha Zwaan ligt nu in de winkel. 

Het verschil tussen emoties en gevoel

Fotografie: Sydney Sims, unsplash.com

Fotografie: Sydney Sims, unsplash.com

Word je soms ook gek van jezelf? En heb je het idee dat je geen controle of grip kan krijgen op jouw emoties? Wat doe je met jezelf als je gevoelens het als het ware overnemen? Wees gerust, iedereen maakt dit mee. We kunnen onszelf een handje helpen door te onderzoeken waardoor we zo heftig en emotioneel reageren. 

Hetgeen wat we onderscheiden als we praten over gevoelens is het buikgevoel, het weten zonder dat de ratio erbij komt kijken. Dit wordt ook wel het pure intuïtieve gevoel genoemd en het beïnvloede gevoel. Dit is gekleurd door externe factoren zoals onze opvoeding, normen en waarden en ons referentie kader. 

Het buik gevoel
Het buik gevoel is puur en gebaseerd op intuïtie. Het is iets wat je zeker weet. Men noemt het vaak het onderbuik gevoel. We hebben er zelfs spreekwoorden over "Ik voel het aan mijn water". Het is een gevoel wat je bijna niet uit kan leggen. Maar waarvan je later zegt "Ik wist het wel". Je voelt je gedwongen om het te volgen. Maar soms volg je het niet, uit angst. Toch is het pure gevoel iets om naar te luisteren. Achter hebben vaak spijt en denken we "Ik wel op mijn gevoel moeten vertrouwen". Jouw intuïtie volgen scheelt je (vaak) veel leed. Onthoud: belangrijk is om onderscheid te maken tussen het pure gevoel en angst. Keuzes gebaseerd op angst pakken vaak ook niet zo goed uit als initieel gedacht. Vervolgens slaan we onszelf alsnog tegen ons hoofd en denken we " Ow... ik wist het wel."

Het beïnvloede gevoel
Veel van de gevoelens die we voelen zijn gecreëerd vanuit ons referentie kader en door onze opvoeding. We zijn geconditioneerd. Jou ouders hebben jou normen waarden meegegeven die jou huidige kijk op het leven beïnvloedt. Laten we een kleine test doen. Beeld je de volgende dingen eens in.

✔️ Je baas vindt dat je niet goed presteert en hij ontslaat je
✔️ Je ziet iemand zijn asbak (uit zijn auto) legen op straat
✔️ Je ziet een man op straat zijn eigen hond een harde schop geven
✔️ Je verbreekt je relatie met een partner die wel helemaal gek op je is
✔️ Iemand scheld je uit en je slaat hem vervolgens hard tegen zijn kop
✔️ Je had geen tijd om te studeren en je zakt voor een examen
✔️ Je bent al 1 week ziek en je hebt geen zin om naar de doktor te gaan
✔️ Je vriend maakt het uit omdat hij geen relatie wilt, maar 1 week later heeft hij een nieuwe vriendin.
✔️ Je rijdt roekeloos over straat en bij het oversteken val je en breek je jouw arm
✔️ Je hoort een vrouw op straat schelden en gemene dingen zeggen tegen haar eigen kinderen
✔️ Je besluit er één heel jaar tussenuit (studie te stoppen) te gaan en helemaal niets te doen

Hoe voel jij je bij deze uitspraken. Wat waren je eerste gedachten? En waren deze gedachten "gekleurd" of niet? Hoorde je iemand anders praten? Voelde je misschien wat jou leraar, broer, zus, vader, moeder, vriendin zou zeggen? Ging je uit van jezelf of dacht en voelde je iemands anders gevoel?

Soms horen we anderen bijna hardop praten:
"Daar moet jij je niet mee bemoeien", "Dat is zo stom", "Beter kun jij het niet krijgen", "Je moet eens blij zijn met wat je hebt", "Wie mooi wilt zijn moet pijn lijden", "Dat doe je toch niet", "Je moet naar de doktor en medicijnen nemen", "Je hebt toch alles wat je hartje begeert", "Er zal toch brood op de plank moeten komen", "Dat is echt iets voor jou, je arm breken. Oen!", "Ik ben nergens goed in, daarom word ik ontslagen", "Je mag niet slaan", "Doe maar gewoon." 

We zijn geconditioneerd. En door deze conditionering kijken we als het ware door een gekleurde bril naar de wereld en de dingen die we meemaken of ons overkomen. De bril die jij draagt is weer anders dan die van jou beste vriendin of buurman, of van een persoon aan de andere kant van de wereld. We hebben andere waarden en normen; wat we goed en niet goed vinden. En toch denken we allemaal te leven volgens de juiste regels. We oordelen stiekem over anderen die niet leven zoals wij doen. Mensen die anders eten, zich anders gedragen, zich anders kleden en anders praten. 
 
Ons beïnvloede gevoel is gevormd door buitenaf: door onze ouders, leraren op school, vrienden van vroeger, en het land en de cultuur waarin we opgroeien. Het goede nieuws is dat je hier aan kan werken, als jij dat wilt. Je kunt jouw gekleurde gevoel veranderen, zodat jij jouw kijk op het leven kan veranderen. 

Wat zijn emoties? 
Een emotie is een lichamelijke reactie op hetgeen wat je voelt of ziet. Het is een reactie op ons gevoel: het gekleurde gevoel of onze intuïtie. In ons lichaam zitten spiegel neuronen. Als je iemand heel hard ziet vallen van zijn fiets, dan voel je dat. Je hebt het misschien zelf ook ooit meegemaakt? Dus dat gevoel is opgeslagen in je eigen systeem. Die spiegel neuronen herhalen dit gevoel. Auw......je kunt de pijn van de ander bijna weer voelen. Soms word je zelfs misselijk in je buik. 

Met emoties kun je mensen in beweging krijgen
De emotie is de prikkel die iemand in actie zet, vandaar dat wij als coaches van ISA Power vooral met emoties werken. Het begrijpen van de leefwereld van de klant en zijn/haar emotionele prikkels (triggers) is daarin heel erg belangrijk. 

Mensen moeten emotioneel verbonden zijn met hun wens, doel of droom. Gedragsverandering, of stoppen met overgeven, of stoppen met vreetbuien, lukt toch niet op de een op andere dag? Helaas is dat is wat veel mensen denken en geloven. Toch is het mogelijk! Wil je weten hoe, neem dan contact met ons op. Of plan een intake gesprek in.  

Veel mensen met eetstoornissen zijn heel erg gevoelig, of hoog sensitief. Soms ervaren we pijn of zijn we verdrietig om dat we 'gekleurd' zijn. Dan zijn we vaak geconditioneerd. Vraag jezelf dan eens af: Is dit wel mijn gevoel? Of is dat het gevoel van iemand anders? Wat we vaak zien is dat we een gekleurd gevoel hebben. 

De feestdagen en een eetstoornis

Dit artikel is geschreven door Lana
Vrijwilliger bij ISA Power

Het is weer zo ver: de feestdagen staan voor de deur. Sinterklaas is dan wel weer het land uit, maar Kerst komt er nog aan. Pepernoten, chocoladeletters, kerstkransjes, oliebollen en nog veel meer. De winkels liggen er vol mee. Kortom; verleidingen, verboden voedsel en uitdagingen.  
 
Leuk en gezellig, maar ook lastig. Lastig voor iedereen die kampt met een eetstoornis. De feestdagen draaien om samen zijn, maar ook om lekker eten.  
In de periode dat ik diep in mijn eetstoornis zat was deze tijd van het jaar verschrikkelijk. Ik zag als een berg op tegen de feestdagen en had al weken van tevoren buikpijn.  

Waarom zijn die dagen toch zo lastig? Vaak omdat ze net wat anders gaan dan de dagelijkse routine. Gevoel van controle verlies, minder structuur en ander eten.  
Misschien ga je uiteten, gourmetten of staan er de hele dag hapjes op tafel.  Hoe je het ook went of keert: de feestdagen draaien grotendeels om eten.
Hoe ga jij deze dagen dit jaar doorkomen? En nog belangrijker: hoe ga jij een beetje genieten?  

Fotografie: freestocks.org, unsplash.com

Fotografie: freestocks.org, unsplash.com

Begin bij het begin. Waar loop je tegen aan, wat vind je eng en waar zie je vooral tegenop?  
Ik vond het bijvoorbeeld lastig dat voor mijn gevoel de hele dag om eten draaide. Na het ontbijt duik je de keuken in voor een uitgebreide lunch of diner. Ik voelde mij hierdoor per uur dikker worden. Ik miste mijn dagelijkse structuur, vertrouwde producten en het idee van controle. Met de feestdagen gaf ik de controle deels uithanden, dacht ik.  
De drang om te compenseren en om meer te bewegen werd sterker en sterker.  
Het maakte mij verdrietig, gespannen en gefrustreerd. Waarom kon ik niet gewoon genieten zoals vroeger? Vroeger, toen ik geen seconde nadacht over wat ik at, hoeveel ik bewoog en juist uit keek naar deze tijd van het jaar?

Toch is het mij gelukt. Ik geniet weer. Ik kijk uit naar de feestdagen. De warme, gezellige en donkere dagen. Heerlijk met een filmpje en warme chocolademelk op de bank. Avondjes met vriendinnen, pepernoten en gedichten. Lang natafelen met de kerst en met oudejaarsavond een oliebol.  

Hoe ik dit heb bereikt?
In mijn slechtste periode maakte ik gerechten die veilig voelde, sprak ik af wat een ‘normale’ portie was en wat een haalbare uitdaging zou zijn.
Daarnaast probeerde ik de focus minder op het eten te leggen, maar juist op de andere fijne en mooie dingen van de feestdagen. Het samen zijn met familie en vrienden. Cadeautjes inkopen, winterse wandelingen en kerstversieringen. Samen met mijn zus de stad in opzoek naar een leuke kerstoutfit. Een outfit waar ik mij fijn in voelde ongeacht wat een ander hiervan zou denken of vinden. Samen zochten wij lekkere recepten uit en stonden wij in de keuken. Tussen het koken door maakten wij een wandeling door het park, keken een film of speelden wij spelletjes. Het zorgde voor afleiding, maar ook voor een andere kijk op de feestdagen. Elke jaar kon ik weer iets meer genieten, lachen en ontspannen.

Eis niet te veel van je zelf, leg de lat niet te hoog, maar gun jezelf wel deze tijd van het jaar. Ook jij bent het waard om te genieten, plezier te hebben, te lachen en om lekker te eten.
Wees lief voor jezelf! Die paar dagen in het jaar die wat anders gaan mogen ook gewoon.
Combineer haalbaar met een kleine uitdaging. Je zult merken dat er niets geks met je lijf gebeurt. ’s Avonds in je bed ben je moe van de spanning en het vechten tegen de eetstoornis, maar ook trots. Je lijf is dankbaar, je gezonde kant probeert de overhand te nemen en je hebt weer stappen gezet!

Het belang van goed en voldoende eten

Deze blog is geschreven door Annet

Inmiddels is het al bijna halverwege de maand November. Temperaturen dalen, de wind wordt sterker, en de zonnestralen zijn minder krachtig dan in de zomer. Dit betekent, dat het minder warm is, en dat het kouder wordt. Dikke truien, sjaals en handschoenen zijn weer verschenen in de nieuwe collectie van de modezaken in de stad. We moeten ons weer warmer kleden, om het niet koud te krijgen.

Maar wat nou, als je ondanks die dikke truien, sjaals en dikke sokken, het nog steeds koud hebt? Wat als je constant blauwe vingers en nagels hebt, en je in bed koud blijft, en niet kunt slapen van deze kou?

Wanneer je worstelt met een eetprobleem of eetstoornis, kan het zijn dat jij je herkent in bovenstaande voorbeelden. Het koud hebben kan een gevolg zijn van het niet op de juiste manier verzorgen van je lichaam. Wanneer je te weinig eet, heeft het uiteindelijk tot gevolg dat je lichaam weinig te verbranden heeft, en dat er weinig processen in je lichaam plaatsvinden. Hierdoor kan je lichaam het bloed niet goed laten doorstromen naar alle delen van je lichaam, waardoor je een lagere lichaamstemperatuur krijgt. Hierdoor kan je dus koude voeten en handen krijgen.

Fotografie Toa Heftiba - Unsplash.com

Fotografie Toa Heftiba - Unsplash.com

Tot een aantal jaar terug, zette ik het liefst de kachel heel erg hoog. In die tijd had ik soms 3 truien over elkaar aan, en nog steeds had ik het erg koud. Toen ik nog een eetstoornis had, had ik het na het drinken van een kop thee nog steeds koude rillingen. Eigenlijk, was er geen moment dat ik het NIET koud had.

Wanneer je een lage lichaamstemperatuur hebt door te weinig eten, doordat je je lichaam niet geeft wat het nodig heeft, is er simpelweg maar één oplossing: meer en beter eten! Eten is de brandstof voor je lichaam. Een auto komt niet vooruit zonder benzine, en jij komt niet vooruit, en wordt niet warm gehouden zonder eten.

Je lichaam geeft seintjes af als het niet gaat zoals het moet gaan. Het is belangrijk om naar deze seintjes te luisteren, en ze niet te negeren. Je kan deze aanwijzingen en seintjes niet verstoppen onder dikke truien. Je bent de warmte van binnenuit verloren, en die kan je niet oplossen van buitenaf. Je moet je lichaam van binnen voeden, met goed en voldoende eten.

Uit ervaring kan ik je meegeven dat meer eten je lichaam weer op gang brengt, dat je weer meer energie krijgt, en dat je geen drie dubbele trui meer nodig hebt om het maar enigszins een beetje warm te krijgen. Je kunt door voldoende eten weer lekker slapen, doordat je het in bed lekker warm hebt.

Wil jij ook graag weer kunnen leven, vol energie zitten, en de hele wereld aan kunnen? Wil jij zelfverzekerd zijn en trots op jezelf kunnen zijn?
Plan dan nu een intake gesprek.

Anorexia Eetclub

In Anorexia Eetclub gaan zes jongeren met anorexia de strijd aan met hun eetstoornis. Onder leiding van een diëtiste willen ze samen leren om weer normaal te koken en te eten. Tatum Dagelet volgt ze in hun dagelijkse strijd tegen de ziekte en hun wil om te herstellen.

Door de uitdaging aan te gaan, willen Fleur (26), Joris (21), Anne (21), Daphne (16), Sanne (18) en Stephanie (19) laten zien hoe deze strijd hun leven bepaalt. Tijdens de kooktraining, een regelmatig ingezet onderdeel bij eetstoornistherapie, doen ze samen boodschappen, koken ze samen en gaan ze samen eten. Doel is dat de jongeren elkaar helpen en steunen in de wens om een normale maaltijd te bereiden. Alle deelnemers aan de eetclub hebben therapie achter de rug of zitten er nog middenin. De wil om te genezen is er, maar in hun hoofd is de eetstoornis nog vaak de baas.  

Anorexia Eetclub wil inzichtelijk maken wat iemand met een eetstoornis meemaakt. De focus ligt op het verhaal van de jongeren. Hierbij heeft Tatum de rol van een meelevende luisteraar. Iemand die regelmatig leiding geeft aan het gesprek en vragen stelt zodat de kijker meer te weten komt over het verhaal van de jongeren.

Motivatie en reactie Fleur. Deelneemster aan het programma! 

“Ik ben erg trots op wat we met elkaar hebben bereikt en hoe wij als deelnemers elkaar hebben kunnen steunen tijdens deze heftige periode. Het was een leerzaam traject en ik zou het zo over doen.

Het enige wat ik de kijker op zijn hart wil drukken is dat het programma nooit is gemaakt met de intentie er een sensatie/aapjes kijk programma van te maken. Wij zijn echte mensen met echte problematiek die zichzelf tijdens een kwetsbare periode in hun leven blootgeven in de hoop deze verschrikkelijke (dodelijke) ziekte aan het licht te brengen. En vooral om de ‘onwetende’ kijker te laten zien wat de ziekte inhoudelijk met zich meebrengt, en dat is alles behalve ‘even eten’.

De naam doet vermoeden dat het voornamelijk over eten gaat en dat we een gezellige kookclub hebben opgericht, maar het programma is een eerlijke en pure weergave, echt een documentatie, van ons herstel. Waarbij alle facetten aan het licht komen.

Om voor mijzelf te spreken zie je mij vallen en opstaan en ik denk dat ook tekenend is voor herstel. Het mooiste van herstel is dat iedereen dat vallen en opstaan op zijn eigen, unieke, prachtige manier mag doen. Juist dit is waar het programma over gaat! Daarbij komt dat dit op een hele fijne en ingetogen manier in kaart wordt gebracht.

Ik heb meegedaan aan dit programma om mensen een kijkje te geven achter mijn schermen, ze laten zien wat er echt in mijn hoofd omgaat. Zodat zij mij, maar ook anderen, beter kunnen helpen waar nodig. Want geloof me deze hulp is meer dan nodig want er zijn zoveel mensen die strijden tegen een eetstoornis zichtbaar of onzichtbaar en helaas is de hulp vanuit instanties vaak te laat ter plaatse om het ergste te voorkomen. Laten we lief zijn voor elkaar, voor elkaar zorgen zoals en elkaar behandelen zoals we zelf ook graag behandeld willen worden.” 

Uitzending: van 6 november t/m 18 december, elke dinsdag om 21.05 uur op NPO 3 (20 november geen uitzending)

Soepel door de kerst maand

Tips voor mensen met een eetstoornis of eetproblemen www.isapower.nl

Voor velen is kerst een bijzondere maand. Veel mensen brengen kerst samen met familie door. Het is een mooi moment om het jaar af te sluiten en vooruit te blikken naar 2019. Maar voor sommige is het een stressvolle aangelegenheid: feesten, eten en drinken, oliebollen en champagne en 3 dagen achter elkaar (veel en lekker) eten. Zeker voor mensen die worstelen met een eetstoornis.

Sommige zijn bang om te eten, weer anderen zijn bang dat ze niet meer kunnen stoppen en dat het een groot vreet festijn word. Wat jij ook voelt of wat jij ook denkt en wat voor eetstoornis je ook hebt, hieronder hebben we de beste tips van ervaringsdeskundigen die vroeger ook een eetstoornis hadden voor jou verzameld. 

kerst overleven met een eetstoornis www.isa-power.nl

Tip 1: Maak een actieplan voor de kerst

Het is niet handig om de vakantie te starten zonder dat je weet wat je gaat doen. Bedenk nu alvast wat je allemaal kunt gaan ondernemen. Dus kom op, pak je agenda en maak een wensen- en verlanglijstje. Pak je telefoon en stap in de actie, bel en plan afspraken in met familie en vrienden. Stel jezelf doelen, doelen die te maken hebben met leven, het echte leven. Doelen die te maken hebben met je goed voelen. Misschien wil je wel een mooie ervaring: naar de sauna, de schoonheidsspecialist, de bioscoop of de Efteling?

Tip 2: Het samen zijn is belangrijker dan eten en drinken. 

Verleg de focus van het eten naar de liefde en warmte die je mag ontvangen van je vrienden en familie. Probeer niet aan eten te denken en verleg je focus en ga een goed gesprek aan met een van je familie leden. Misschien hebben je oma en opa nog wel mooie en bijzondere verhalen te vertellen uit de tijd dat zij jong waren? En als het eten eenmaal op tafel staat, probeer dan te genieten van het feit dat iedereen samen is en met jou kerst wilt vieren. 

Tip 3: Zet leuke muziek op en kom vast in de kerst sferen.

Tip 4: Ga een lekkere wandeling maken buiten

Kerst is echt niet alleen bedoeld om te eten. Het samenzijn is echt belangrijker. Bedenk daarom leuke activiteiten om samen te doen. Doe spelletjes (Monopolie, kaarten spellen, Stratego, of een ander gezelschapsspel) of ga schilderen, kijk een leuke kerst film en vergeet niet om een leuk kerst nummer op te zetten terwijl je jezelf vermaakt.

Tip 5: Zorg extra goed voor jezelf!

Tut jezelf lekker op, neem een heerlijke douche, smeer je in met een lekkere bodylotion en neem de tijd voor jezelf. Door bewust de tijd te nemen voor jezelf, start je de dag meteen al beter. Jij bent het waard om goed voor te zorgen dus waarom zou je niet voor jezelf zorgen alsof het je vriendin zou zijn? En waarom zou je vandaag dan nog té veel of té weinig eten? Wees ook matig met alcohol. Hoe wel je je misschien even bevrijd voelt van alle spanning door het drinken van alcohol, de kater van mensen die hun verdriet en emoties weg drinken is altijd harder en zwaarder.

Tip 6: Dankbaarheid

Om echt in de kerst stemming te komen kan het goed zijn om eens te overdenken wat je afgelopen jaar allemaal hebt bereikt en wat je komend jaar wilt bereiken. Je hoeft echt niet tot nieuw jaar te wachten om hier alvast over na te denken. Schrijf alles op, hoe kleine stapjes het ook waren. Vergeet niet dat deze kleine stapjes jou uiteindelijk boven aan de berg brengen! Bedenk ook wie of wat jou kan helpen bij het bereiken van nieuwe doelen voor 2017.  Wat ook goed is om te doen is om kerstkaartjes te schrijven aan alle mensen die dit jaar belangrijk voor je zijn geweest. Vertel ze waarom je van ze houdt en waarom ze zo belangrijk voor je zijn. Je zult zien dat je je gelijk niet meer zo eenzaam voelt deze kerst.

Tip 7: Doe iets voor een ander

In plaats van te piekeren en jezelf helemaal gek te maken, met zorgen om eten en je gewicht, probeer de focus eens te verleggen naar iets anders. Iets wat misschien belangrijker zou kunnen zijn dan jouw (eet)probleem? Hoe is het met de zwervers en daklozen tijdens kerst? Hoeveel bejaarden zitten alleen in een bejaardentehuis en zijn eenzaam? Kun jij iets doen of bedenken wat jij kunt doen voor een ander? Bekijk dit filmpje maar eens (en probeer niet te huilen) en bedenk je daarna meteen wat jij deze kerst voor een ander kunt betekenen? 

Hier vind je een link - (Vrijwilligerswerk) mocht je als vrijwilliger aan de slag willen en iemand blij willen maken, zoals kinderen of een bejaarden meneer of mevrouw. Zoek op internet naar: "vrijwilligerswerk kerst + jouw provincie/stad"

Tip 8: Wees eerlijk, open en deel je zorgen.

Wees eerlijk naar de mensen met wie je de feestdagen viert. Door open en eerlijk te praten wordt het makkelijker om niet aan je gewoontes toe te geven. Vertel wat je lastig vindt en laat bijvoorbeeld je zus helpen bij het opscheppen van een normale portie als je het even niet meer goed weet. Wees duidelijk in wat voor soort maaltijden of momenten lastig voor je zijn. Door dit aan te geven kunnen jouw familie en vrienden altijd even helpen. Door eerlijk verdwijnt de druk van de ketel en is het niet meer zo lastig als dat het in het begin leek. Je hoeft het niet alleen te doen. En het is ook niet stom of zwak om hulp te vragen. Mensen vinden het juist fijn om jou te helpen, want als ze je beter begrijpen kunnen ze je ook beter helpen!

Tip 9: Plan elke dag één ding waar je héél blij van wordt.

Wanneer je elke dag iets doet waar je blij van word gaat elke cel in je lichaam zich ook blij voelen. Probeer maar eens 5 minuten touwtje te springen op je allerleukste muziek. Waarschijnlijk voel jij je daarna ook energiek en blij? test het uit! En het maakt niet uit wat je gaat in plannen, als je er maar heel blij van wordt. Voor de een is het even lekker dansen op zijn/haar lievelingsmuziek en weer een ander kiest er juist voor om zich even terug te trekken met een goed boek. Misschien houd je stiekem eigenlijk wel van koken? Dan is de dit een uiterst mooie kans (uitdaging) om je eigen lievelingstaart of koekjes te bakken. Alles wat je doet is goed, als je er maar bewust en met liefde en aandacht de tijd voor neemt.

Tip 10: Eet wat je lichaam en ziel nodig hebben

Probeer ook deze week niet te compenseren en stel je flexibel op voorafgaand en tijdens de eetmomenten. Het kan zijn dat het ontbijt wat later is dan normaal, want op vakantie slapen de meeste mensen nu eenmaal uit. De lunch zal dan waarschijnlijk om niet stipt om 12.00 uur zijn. Het diner zal misschien bestaan uit meerdere gangen. Eet wat goed voor je is en vraag iemand je te helpen bij het opscheppen als je even niet meer weet wat nu een 'normale' portie is. 


Keep Calm! You can do this! En vergeet ook zeker niet te genieten, want dat mag, zeker nu met kerst! Probeer je aandacht te richten op positieve dingen en de liefde van de mensen om je heen. 

Tip 11: Omring jezelf met goed gezelschap

Mensen zijn een directe weerspiegeling van de mensen om hen heen. Omring jij jezelf met positieve mensen, dan word jij ook positief. Omring jij jezelf met negatieve mensen, dan word jij negatief. Kies je gezelschap voorzichtig en kieskeurig. Want je kent vast het gevoel wel dat je bij sommige mensen compleet jezelf kan zijn en bij anderen moet je op je tenen lopen? Zorg voor een strategische plek tijdens het kerstdiner. Ga naast die leuke tante zitten waar je altijd zo hard mee kan lachen, of naast oma of opa als je jeugd herinneringen wilt ophalen van vroeger. Dus zorg dat jij een goed plekje hebt met mensen waar je je fijn bij voelt.

Tip 12: Kerst hoeft niet perfect te zijn 

Net als bij zoveel dingen in het leven hoeft ook kerst echt niet perfect te zijn. Het zijn een paar dagen met familie en vrienden. Niets meer én niets minder. Neem het zoals het is en heb niet te hoge verwachtingen van jezelf en van kerst. Je zult zien dat je kerst dan veel leuker is, omdat het goed is zoals het is. Net als jij!

Tip 13: Heb jij een PLAN B ?

Stel dat het allemaal niet zo lekker loopt tijdens de kerst, zorg dan dat je bij iemand terecht kan. Laat die persoon (dit kan een vriendin zijn, of een tante, je coach of psycholoog) van te voren weten dat je hun hulp misschien nodig gaat hebben. Het advies van vrienden en bemoedigende woorden kan heel erg helend zijn, zorg er ook voor dat de persoon niet met je mee zeurt en klaagt, maar de persoon moet je wel echt kunnen motiveren. Soms kan het daarom beter zijn om even met iemand te bellen die zijn eetstoornis al overwonnen heeft of iemand die helemaal geen eetstoornis heeft gehad.

Tip 14: Verander je denken en verander je toekomst

Dit is iets wat je natuurlijk best weet, maar we willen het toch nog even met je delen. Jouw instelling en jouw manier van denken (jouw kijk op de wereld) veroorzaakt een bepaalde emotie en gevoel (positief of negatief) en dit zorgt voor een bepaald gedrag (actie). Zorg er dus voor dat je positieve gedachtes hebt en dan zul je zien dat je gevoel en je gedrag dezelfde kant op gaat. Dus brand kaarsjes, kijk feel good films en vergeet de kerst muziek niet.

P.s: Wist je dat?

Wist je dat de kerstboom (een spar, en geen dennenboom) symbool staat voor vruchtbaarheid? Begin van de zestiende eeuw stond de kerstboom tot symbool van de geboorte van Jezus. Eerst was de kerstboom alleen nog in kerken te bewonderen, maar eind van de 19e eeuw haalde mensen de kerstboom de huiskamer binnen. De kerstboom herinnert de christen aan de boom in het paradijs; de ballen in de kerstboom vertegenwoordigen de vruchten waarvan Adam en Eva aten. De piek in de boom staat voor de ster die de Wijzen de weg wees naar de geboorte­ plaats van Jezus; soms wordt de piek daarom door een ster vervangen.

  • Wat vond jij van deze tips?

  • Wat ga jij zeker doen?

  • Wat vind je moeilijk?

** Laat in het comment veld hieronder jou reactie achter **

Mocht je vraag hebben stuur dan een privé berichtje naar info@isapower.nl  
Wij helpen je 'door dik en dun' door de kerst.

Durf om hulp te vragen bij eetstoornissen

Dit artikel is geschreven door Lana
Vrijwilliger bij ISA Power

Vechten tegen de eetstoornis kan voelen als een eenzame strijd. Een strijd die je aan de ene kant ontzettend graag wilt winnen, maar aan de andere kant misschien wel doodeng vindt om te voeren.

Je hoeft het niet alleen te doen.

Hulp vragen betekende voor mij de eetstoornis loslaten. Maar ook mezelf openstellen.
Ik zou tegen de eetstoornis in moeten gaan, haar tegenspreken. Iets wat ik natuurlijk ontzettend moeilijk vond.
Wat deed ik? Ik zei niks. Zolang ik niet over de eetstoornis sprak, dan bestond het ook niet. Dit heb ik een aardige tijd volgehouden. Ik deed alsof het er niet was. Ik ontkende dat ik een probleem had.

Naarmate de tijd verstreek werd mijn leven kleiner. Elke middag lag ik met een deken voor de kachel of op de bank. Ik had het koud en was moe. Steeds dieper zakte ik weg. Ik voelde mij leeg en alleen maar ook onbegrepen. Achteraf gezien logisch. Niemand wist wat er zich in mijn hoofd afspeelde.
De overtuiging; ik heb geen hulp nodig en ik kan dit alleen, bracht mij nergens. Ik kon deze strijd niet alleen voeren. Ik moest om hulp gaan vragen.

Knikkende knieën en druk op mijn borst.
Dat zou betekenen dat ik mij moest gaan openstellen. Ik moest gaan praten. Praten over mijn gevoelens, gedachtes en angsten. Een kwetsbare kant laten zien.
Stel dat ik zou gaan huilen? Of niet uit mijn woorden zou komen? Wat als ik niet word begrepen? Mij aanstel?
Zoveel vragen spookte er door mijn hoofd.
Misschien krijg ik wel goedbedoeld advies, waar ik niks mee kan. Werkt het averechts?

Mijn muur liet ik langzaam zakken voor mijn familie. Dat was fijn. Toch wist ik dat ik het met alleen de therapie en mijn familie niet zou redden. In mijn leven spelen mijn vriendinnen namelijk ook een belangrijke rol. Wilde ik de eetstoornis verslaan, deze strijd winnen, dan zou ik mij moeten gaan openstellen naar degene die dicht bij mij staan. Dus dat deed ik. Het tegenovergestelde gebeurde. Ik kreeg zoveel steun, liefde en warmte. 
De eenzame strijd werd langzaam minder eenzaam. Ik stond er niet meer alleen voor.

Ik heb ontzettend veel steun gehad aan mijn familie. Tot de dag van vandaag ben ik ze hier dankbaar voor. Daarnaast zijn de vriendinnen die heel dichtbij mij staan mijn redding geweest. Zij, die mij nooit hebben laten vallen. Zij, die elke uitdaging met mij aan gingen. Zij, die mij confronteerde met mijn gedrag. De waarheid lieten zien. Zij, die naast mij bleven staan ongeacht mijn paniek, verdriet en terugvallen.
Bij jullie heb ik kunnen lachen en huilen. Ik heb mijzelf kunnen en weer durven zijn. Jullie hebben mij laten zien dat er meer is in het leven dan de eetstoornis. Dat ik meer waard ben dan de eetstoornis. 

Inmiddels heb ik de strijd gewonnen. De eetstoornis is verslagen. Dit hoofdstuk behoort tot het verleden. De eetstoornis heeft mij veel gekost. Toch heb ik er ook een hoop voor terug gekregen. Ik ben sterker en trotser op mijzelf dan dat ik ooit ben geweest.

Ben je bang om hulp te vragen? Vind je dat lastig? Dat kan. En dat mag.
Maar geloof mij, dat is wat ik tijdens mijn weg naar herstel heb gedaan. Deze strijd is alleen niet te voeren. Zoek de mensen op die van je houden. Stel je open. Vraag om hulp.

Want ik ben dankbaar. Dankbaar dat ik deze strijd niet alleen heb hoeven voeren.

Lana en haar beste vriendin

Lana en haar beste vriendin

 

A true friend accepts who you are, but also helps you to become who you should be.

Vecht niet tegen je gevoel, maar vecht voor je herstel.

Geschreven door Isabelle Plasmeijer
Oprichter van ISA Power

Het leven leven is moeilijk. Maar dat wist je al. Wellicht ben jij net als ik verstrikt geraakt in je worsteling met je emoties. Ik wil je vragen te onderzoeken om niet te vechten tegen je emoties maar om deze te onderzoeken, zodat je jouw energie kan steken in je herstel.

Als je jezelf beloofd om te werken aan onderstaande vaardigheden, kun je daadwerkelijk anders leren reageren op je gevoelens.

Heb je weleens een bal onder water geduwd in het zwembad? Hoelang houd je dat vol? Waarschijnlijk niet heel erg lang. Je kunt het met één hand doen, met twee handen, en je kunt ook nog met je hele lichaam over de bal heen gaan liggen. Hoe je het ook doet, je hebt kracht nodig, je moet weerstand bieden om de bal onder water te houden. Zo werkt het ook met je emoties.

Bron: unsplash.com

Bron: unsplash.com

Als je geconfronteerd wordt met heftige gevoelens emoties in je leven, dan kan het zijn dat jouw gedachten je overspoelen als een tsunami. En wanneer dit gebeurt, raak je angstig om dingen te voelen, omdat je niet door je emoties overweldigd wilt worden. Het probleem is dat hoe meer je probeert je emoties te onderdrukken of ze buiten te sluiten, hoe overweldigender ze kunnen worden. Net zoals de bal onder water. Uiteindelijk verzuurt je arm en moet je de bal wel loslaten.

Vechten tegen ons gevoel doen we allemaal, want wie wilt zich nu klote voelen? Het zit in ons systeem om pijn te vermijden, dit mechanisme komt voort uit onze drang naar overleving. Gevoelens sturen ons, en nare gevoelens roepen nu eenmaal angst op. We vinden emoties vaak maar overweldigend. Hoe vaak ga jij bijv. opruimen of eten (of rondje hardlopen) terwijl je eigenlijk zou moeten huilen of een conflict uit moet praten. We ervaren een soort naaktheid, een kwetsbaarheid die we maar bij één enkeling durven laten zien.

Hoe vaak heb jij jezelf gestoten aan de tafelrand en zei je snel “Niets aan de hand hoor“ ondertussen hing je vel van je been en bloedde je?! Maar naast deze fysieke pijn is er ook onze emotionele pijn. Stel dat je op school wordt gepest of je voelt je heel erg buitengesloten dan kan dat zoveel verdriet doen dat je dit helemaal niet wilt voelen. Emotionele pijn kan heftiger en zwaarder voelen dan twee gebroken benen.

In de psychologie noemen we het vermijden en onderdrukken van emoties ook wel een destructieve copingstrategie. En de prijs van zelfdestructieve copingstrategieën komt je duur te staan. Het lijkt misschien even te werken, maar uiteindelijk zit je écht met de gebakken peren. Want onderdrukte emoties uitte zich als allergieën, eetstoornissen, burn-out, migraine en andere vervelend ziektes.

Een lange termijn oplossing is:
■ Leer hoe heftige emoties zich ontwikkelen in jezelf en hoe je ze kan zien aankomen
■ Herken en begrijp je emoties beter en leer hoe je ermee om kunt gaan
■ Train jezelf in mindfulness en verbind je niet met jouw emoties
■ Vergroot je interpersoonlijke effectiviteit
■ Leer je negatieve gevoelens accepteren, als onderdeel van het leven


Bronnen:
Werkboek “Omgaan met overweldigende emoties (Pdf.)”
MATTHEW MCKAY is hoogleraar aan het Wright Institute in Berkeley. Hij is (co)auteur van diverse bestsellers. In totaal zijn er meer dan 2 miljoen exemplaren van zijn boeken verkocht. JEFFREY C. WOOD is gespecialiseerd in zowel cognitieve gedragstherapie van depressie, angst en trauma als in het trainen van assertiviteit.
JEFFREY BRANTLEY is verbonden aan de Duke Department of Psychiatry en directeur van het Mindfulness-Based Stress Reduction Program aan Duke University.



Woede, een intense emotie.

Dit artikel is geschreven door Lana
Vrijwilliger bij ISA Power

Kom je in een situatie waarin jij je benadeeld of bedreigd voelt, dan is woede de primaire evolutionaire reactie van je brein.

Jarenlang kon ik weinig met deze emotie. Als ik ook maar enige vorm van woede voelde opkomen, drukte ik deze weg. Dit zorgde er voor dat mijn emoties zich opstapelde. Heel onverwachts, zo maar uit het niets, knapte ik dan.

Ik kon mijn woede niet meer onderdrukken. Wist mij er geen raad mee en ik ontplofte. Tijdens zo'n ontploffing riep ik dingen waar ik naderhand altijd spijt van had, ging er menig servies stuk en was ik mentaal uitgeput. Deze ontploffing zorgde achteraf naast een hoop spijt ook voor een schuldgevoel.

Er zat geen middenweg in deze emotie. Ik weet dat het niet handig is om aan de woede toe te geven. Achteraf heeft dit namelijk vaak zijn gevolgen.
Wat dan? Onderdrukken of uitlaten.

Onderdrukken; niet doen!
Dit is een kortetermijnoplossing en om verschillende redenen niet goed. Allereerst voor jezelf maar ook voor je brein, humeur, relaties. En wat als je later spijt krijgt? Door de woede te onderdrukken is de kans groot dat je later dingen doet of zegt waar je spijt van krijgt. Je verliest de controle over jezelf, terwijl dit het laatste is wat je wilt.

Oké, maar wat dan? Niet onderdrukken. De vrije loop laten? Mezelf gewoon helemaal laten gaan?
Geprobeerd, ook niet de oplossing. De focus op de woede maakt het erger en intenser. Het zorgt er namelijk voor dat je de woede moeilijker kan reguleren.

Neurowetenschappers zeggen: de truc zit hem in je amygdala kalmeren – het breingedeelte dat emoties controleert.

Makkelijker gezegd; je moet afleiding zoeken.
Afleiding, hoe?
Draai je gedachtes om. Verplaatst je niet alleen in jezelf, maar ook in datgene wat jou zo boos maakt. Leef je in. Waarom maakt het mij zo boos, wat is dat in zijn of haar gedrag?

Fotografie: Lacie Slezak_unsplash.com

Fotografie: Lacie Slezak_unsplash.com

Door je gedachtes, je oordeel om te draaien, krijg je de controle terug over je emoties. Door toe te geven aan je woede, maak jij jezelf slachtoffer van je eigen intense emotie en de mogelijke gevolgen.

Bedenk dat hij of zij misschien ook gewoon een slechte dag heeft. Hebben wij dat allemaal wel niet eens?

Als je dit lees kan je het suf noemen. Makkelijker gezegd, dan gedaan.
Toch werkt het wel!

Probeer de eerstvolgende keer dat je woede en boosheid voelt opkomen door wat voor een reden dan ook, de situatie om te draaien. In plaats van je benadeeld of slachtoffer te voelen, bedenk hoe de ander of de situatie tot dit punt is gekomen.
Herhaal het zinnetje ''Die heeft gewoon een slechte dag.'' en als het nodig is vergeef.

Woede is een vretende en slopende emotie. Voorkom deze!

 

 

 

 

 

Jonge kinderen en eetstoornissen

Bij de meeste mensen staat het hebben van een eetstoornis vooral bekend als een tienerziekte. Maar niet alleen tieners kunnen een eetstoornis ontwikkelen. Ook ouderen kampen met een eetstoornis. Het komt zelfs voor dat jongeren van 8 jaar oud worden opgenomen voor hun eetstoornis.

Hoe kan het dat er steeds meer jongeren een eetstoornis ontwikkelen?

Fotografie Clarisse Meyer, unsplash.com

Fotografie Clarisse Meyer, unsplash.com

Hoe kan het toch dat een eetstoornis op steeds jongere leeftijd voorkomt? Uit onderzoek blijkt dat de jongeren steeds meer druk en stress ervaren doordat ze moeten presteren. Door deze prestatiedruk ontstaat er faalangst en onzekerheid, wat deze kinderen afreageren op eten. Vaak horen we van onze cliënten ‘ hier ben ik goed in’, of ‘nu heb ik controle’. Deze veel voorkomende gedachten komen voort uit een dieper verlangen. Vaak is het zo dat kinderen met een eetstoornis door een onzekere periode gaan in hun leven, hoge mate van onzekerheid ervaren of uit balans zijn. 

Gezond eten is belangrijk voor kinderen

Tezamen met het groeiende wereldwijde probleem genaamd obesitas groeit ook het verlangen om gezond te zijn, of slank te blijven. Ook scholen geven tegenwoordig voorlichting over gezond eten en het gevaar én het voorkomen overgewicht. In zekere mate moeten jongeren hier natuurlijk bewust en alert op zijn, maar gezond eten kan ook een obsessie worden. Het kan er zelfs toe leiden dat de jongeren op een extreme ongezonde manier gaan focussen op eten, hun gewicht en uiterlijk.

Een ander 'probleem', of uitdaging, is dat jongeren zich veel vergelijken met elkaar. Dit fenomeen "erbij willen horen" speelt mee in de ontwikkeling van een eetstoornis. Niet alleen de kledingsstijl wordt aangepast, maar ook het lichaam. Alles wordt gedaan om er maar bij te horen, of om niet meer gepest te worden. Maar een eetstoornis is niet altijd gerelateerd aan zelfbeeld. Eten of juist niet eten kan ook een uitingsvorm zijn die wordt ingezet om met emoties om te kunnen gaan. Bijvoorbeeld bij kinderen die door een moeilijke periode gaan als gevolg van een trauma. Zij ervaren dan steun van hun eetstoornis ten tijden van rouw of verlies. 

"Ik voelde me niet geaccepteerd. Op school voelde ik me vaak eenzaam, en ik dacht 'als ik dun ben dan zullen ze mij wel zien staan'. Ik wilde erbij horen, ik wilde één van hun zijn. Ik dacht dat afvallen dé oplossing was." Jesse (13 jaar), oud cliënt ISA Power

Tegenwoordig wordt een eetstoornis sneller ontdekt, mede omdat ouders zelf steeds meer informatie verzamelen over eetstoornissen. Ouders zijn wijzer en alerter voor de symptonen ensignalen van eetgestoord gedrag die ontstaan bij hun kind. Ouders schakelen hierdoor eerder de huisarts in en het lijntje met de hulpverlening is een stuk korter geworden dan voorheen.

Een eetstoornis brengt altijd ernstige gezondheidsrisico’s met zich mee, de gevolgen kunnen alleen nog schadelijker zijn op jonge leeftijd. Bij bijvoorbeeld anorexia worden de spieren afgebroken en de groei en botopbouw vertraagd. Je kan dus spreken van onomkeerbare gevolgen omdat deze jongeren een eetstoornis ontwikkelen voor hun puberteit waarin het lichaam normaal gesproken een hele groei en ontwikkeling doormaakt. Het lichaam krijgt daar nu geen mogelijkheid voor en dit kan nooit helemaal op latere leeftijd worden ingehaald. Bij jongeren in deze leeftijdsgroep spelen de ouders een nog belangrijkere rol in het herstel. De ouders zijn onmisbaar. Juist zij kunnen samen met de hulpverlening voorkomen dat de jongere wordt opgenomen in een kliniek, wat natuurlijk ten alle tijden voorkomen moet worden als dit mogelijk is.

Een positief punt is wel dat de kans op volledig herstel bij jongeren groter is dan die van volwassenen. Ongeveer 3 op de 4 jongeren die gediagnosticeerd is met anorexia nervosa, boulimia nervosa of een eetbuistoornis BED geneest, meestal na een ambulante (poliklinische) behandeling. Dit kan bestaan uit individuele therapie, uit groepstherapie of uit een combinatie van beide. Er zijn tegenwoordig vele verschillende behandelmethodes die ingezet kunnen worden. Hierin wordt gekeken naar wat past bij de jongere en wat een goede kans van slagen heeft.

Bronnen:

https://www.humanconcern.nl/hc-in-de-media/anorexia-steeds-vaker-bij-jonge-kinderen

http://www.proud2bme.nl/Artikelen_over_eetstoornissen/Kinderen_met_anorexia_steeds_jonger

 

 

 

Kwetsbaarheid en zelfcompassie

Zelfcompassie. Wat betekent dit eigenlijk? Zelfcompassie betekent dat je warm en begripvol bent tegen jezelf wanneer iets niet gaat zoals je wilt, of wanneer het voelt alsof je tekortschiet. Zelfcompassie is ook nodig wanneer je lijdt of wanneer je door een moeilijke periode gaat in jouw leven. Ik schaamde toen ik me realiseerde dat ik mezelf jarenlang heel erg tekort heb gedaan. Zelfcompassie was iets wat ik tijdens mijn eetstoornis niet bezat. Daarentegen had ik wel heel veel zelfmedelijden. Als ik er  van overtuigd was dat ik iets verkeerd gedaan had dan gaf ik mezelf een trap na. Mijn omgeving zag het niet zo zwart-wit als dat ik het zag. Ik geloofde er niks van. Ik strafte mezelf. Alles wat er gebeurde in mijn leven gebruikte ik als bewijs dat ik een mislukkeling was.

Compassie betekent ook dat je begrip hebt en vriendelijkheid toont aan anderen als ze fouten maken of tegenslag ervaren in hun leven. Je veroordeelt ze niet, maar luistert naar ze en beseft dat lijden, falen en onvolmaaktheid een onderdeel is van het leven en dat iedereen hier in zijn leven mee te maken krijgt. Ik heb misschien altijd wel te veel compassie voor mijn omgeving gehad. Tijdens mijn eetstoornisperiode vergaf ik iedereen en ik wist negatieve ervaringen een positieve draai te geven in andermans leven. Ik motiveerde anderen door ze te vertellen dat fouten maken menselijk was en dat je juist leert van fouten!

14602909040_93cc50a533_z.jpg

“Je faalt pas als je het niet probeert”

Het probleem was alleen dat dit alles alleen voor mijn omgeving gelde. Voor mij was het niet van toepassing. Nu kan ik me niet meer indenken hoe deze kronkel in mijn hoofd vastgeroest heeft gezeten. Waarom meet ik met twee verschillende maten? Ik was ervan overtuigd dat ik zelf een zooitje van mijn leven had gemaakt en dat ik hiervoor gestraft moest worden. Ik was ervan overtuigd dat ik een mislukkeling was en dat ik geen goed en gelukkig leven verdiende. Zelfcompassie kende ik niet en verdiende ik ook zeker niet. De rest van de wereld verdiende het wel, want die konden er allemaal niks aan doen dat dingen anders liepen dan ze in gedachten hadden.

De begrippen zelfcompassie en kwetsbaarheid zijn twee belangrijke eigenschappen! Mensen met zelfcompassie beseffen dat ze niet perfect zijn en dat fouten maken, falen en problemen in het leven onvermijdelijk zijn. Ze kiezen er alleen voor om juist in die tijden zachtaardig voor zichzelf te zijn en niet boos op zichzelf te worden of zichzelf te straffen.Wanneer je respectloos en onvriendelijk met jezelf omgaat verhoogt je stresslevel, ervaar je meer frustratie en is je innerlijke criticus niet te stoppen.

Het levert je zoveel meer balans op je in je leven als je in moeilijke tijden de realiteit met vriendelijkheid accepteert. Kwetsbaarheid tonen, open zijn over wat er in je hoofd omgaat en wat dit met je doet heeft veel meer voordelen. En je grenzen aangeven als iets misschien te hoog gegrepen is ook getuige van kracht. Juist je mag trots op jezelf zijn dat je iets geprobeerd hebt. Het voelt zoveel fijner als je begrip naar jezelf toont en niet streeft naar perfectie. En nee, zelfcompassie is niet egoïstisch. Alles behalve dat. Het is juist noodzakelijk en gezond om voor jezelf op te komen, om grenzen aan te geven en om lief voor jezelf te zijn! Je bent verantwoordelijk voor je eigen leven dus je moet ook goed op jezelf passen, want van jou is er maar één! Wees zuinig op jezelf.

“Ik heb er niet voor gekozen een eetstoornis te krijgen, maar ik kies er wel voor om beter te worden!”

Zelfcompassie is wel wat heel anders dan zelfmedelijden. Jarenlang heb ik in de slachtofferrol gezeten en verdronk ik in zelfmedelijden. Zelfmedelijden was voor mij een excuus om niet te genezen. Doordat ik zoveel zelfmedelijden had, deden mislukkingen, fouten en falen me niet zoveel meer, want ik was toch al 0,0 waard en ik kon toch HELEMAAL niks. Een teleurstelling kon het dus niet worden. Dit gaf me tegelijkertijd ook meteen een vrijbrief om niet deel te nemen aan het echte leven en om geen stappen te maken, want ik kon het toch niet en het mislukte toch. Het was dan dus verspilde tijd en energie. Mijn omgeving werd erg boos op en gefrustreerd van deze houding van mij. Natuurlijk had ik niet voor een eetstoornis gekozen en was het klote dat mijn leven bestond uit opnames, gewicht, calorieën, compenseren, etc. Nee, zo had ik me mijn tienerjaren niet voorgesteld, maar als ik wilde dat er wat zou veranderen, dan was ik toch echt alleen de aangewezen persoon om hier verandering in te brengen. En dat ging niet lukken met die houding, dat kan ik je wel vertellen!

“Ik deed dat niet, dat deed mijn eetstoornis”

14786478021_9f7e613eb0_z.jpg

Als je kiest voor genezing, is zelfcompassie een heel belangrijk onderdeel hierin! Juist op momenten als het leven zwaar is, ben jezelf de beste mascotte om jezelf er weer bovenop te helpen. Door te vechten tegen jezelf bereik je niks. Het levert je niks goeds op. Het is een leerweg. Een negatieve denkwijze gaat niet binnen 2 weken uit je gedachten. Dit moet je trainen, maar het is mogelijk! Elke keer als je jezelf weer de grond intrapt of als je boos op jezelf bent, probeer dan de gedachtes om te draaien naar het positieve. Bedenk bij jezelf wat je zou zeggen tegen je beste vriend of vriendin als ze in dezelfde situatie als jou zou zitten. Waarschijnlijk zou je niet boos op haar worden als ze een fout maakt. Waarschijnlijk zou je haar ook niet straffen als ze zich kwetsbaar opstelt of als ze haar grenzen aangeeft, toch?

Jij bent net zoveel waard als die beste vriend of vriendin van je! En ook jij verdient net zoveel zelfcompassie! Geef die dan ook aan jezelf! Behandel jezelf en je lichaam als je beste vriend of vriendin. Het mag echt!

“Make yourself a priority once in a while. It’s not selfish. It’s necessary”

Fotografie
Bron

De lat lager leggen en het zelfbeeld omhoog

Geschreven door Lana
Vrijwilliger bij ISA Power

Het zelfbeeld, een ingewikkeld iets

Herkenbaar als ik zeg dat het makkelijker is om jezelf naar beneden te halen i.p.v. naar boven?Teleurgesteld. Niet in een ander, maar in jezelf. Dom, stom, dik, dun, lelijk, raar. Dat ben ik.
Een molen aan negatieve gedachten over mezelf. Deze molen voedt mijn onzekerheid. Het zorgt er voor dat ik dag in, dag uit slecht over mezelf denk. Het is chaos in mijn hoofd. De gesprekken met mijzelf zijn alles behalve positief. Mijn zelfbeeld daalt en geluk is ver te zoeken. Niet alleen in mijn hoofd is het chaos, ook in mijn lijf. Ik ben continu gespannen, al mijn spieren zitten vast. Ik heb hartkloppingen, last van mijn buik en darmen. 

Fotografie, unsplash.com

Fotografie, unsplash.com

Waar komt dat lage zelfbeeld toch vandaan?

Je creëert het zelf. Dit klinkt misschien onvriendelijk en hard maar het is de liefdevolle waarheid. Elk mens voedt zichzelf met negatieve overtuigingen, gedachten en angst. Je gelooft hier in en laat je leven er door leiden.

Toch ben jij niet de enige die geregeld een liefdeloos dialoog met zichzelf voert. Een groot deel van de mens heeft hier last van. Het slechtste wat je jezelf kan aandoen, maar toch ontzettend moeilijk om te doorbreken. Maar er is goed nieuws, want het is mogelijk om dit patroon te doorbreken! Het vraagt om wat geduld, doorzettingsvermogen en vertrouwen in jezelf. Vooral het laatste is van belang.

Vertrouw jezelf en geloof in jezelf! 

In de loop van de jaren is mijn zelfbeeld flink veranderd. Hoe ik nu over mezelf denk en naar mijzelf kijk, zo is het niet altijd geweest. Ik was een ster in mezelf naar beneden halen en kon maar moeilijk iets aardigs over mezelf zeggen. Ik deed niks goed en het kon altijd beter.
Gelukkig is dit inmiddels anders en accepteer ik elke dag een beetje meer dat ik ben zoals ik ben.

Een laag zelfbeeld heeft vooral te maken met wat je denkt. Dus ik moest mijn denkpatroon aanpassen. Achterhalen waar deze negatieve gedachtes vandaan kwamen.
Een terugkerend iets was; angst. Angst om niet goed genoeg te zijn, niet leuk genoeg. Maar ook om niet nuttig of actief genoeg te zijn. Altijd maar bezig willen zijn en presteren. Voor wie? Voor wat?

Ik geloofde de negatieve gedachtes en faalde voor mijn gevoel altijd. Dit gevoel wilde ik niet meer. Ik moest de lat lager gaan leggen voor mezelf. Een stuk minder kritisch zijn. 

Wat heeft mij geholpen?
Ik ben veel van mijn gedachten gaan opschrijven. Door mijn gedachten op papier te zien, het zwart op wit te zien, zag ik hoe streng ik voor mijzelf was. Terugkerende gedachtes die mij niks opleverde. Deze ben ik gaan ombuigen en relativeren. Ik heb geleerd dat ik een stuk aardig mag zijn voor mezelf. Het is niet zwak of arrogant om aardig te zijn voor jezelf. Het is iets moois. Behandel jezelf zoals je je vrienden zou behandelen. Wees wat milder en liever voor jezelf. Je zult merken dat dit automatisch zorgt voor een beter gevoel. 

Een herkenbare gedachten voor vele is denk ik ook 'Dit kan beter' of 'Dat gaat niet goed'. Zullen wij deze is gaan vervangen voor 'Ik ben goed bezig'.  Focus je op waar je goed in bent, wat voor jou belangrijk is en waar jij gelukkig van wordt. Kritisch zijn mag. Te kritisch niet. Onthoud dat niet alles altijd gaat zoals het moet, maar dat JIJ wel goed bezig bent. Je zult merken dat elke positieve gedachten, hoe klein of groot die ook is, een stapje in de juiste richting is. 

Wees trots op wie je bent. Neem de sprong en kies voor jezelf. Kies voor een gelukkige, positieve en beste versie van jezelf. Eentje waar je trots op bent en waar je tegen durft te zeggen; Ik ben goed genoeg. Ik mag er zijn!

Waarom sorry zeggen zo moeilijk is...

Geschreven door: Isabelle Plasmeijer

Het spijt me, sorry....

Isabelle Plasmeijer founder of ISA Power www.isa-power.com

Het blijkt nogal moeilijk voor mensen om ‘sorry’ te zeggen. En natuurlijk zijn er ook mensen die zich heel snel schuldig voelen en te snel ‘sorry’ uitspreken, terwijl ze nergens schuldig of verantwoordelijk van waren.

Hoe werkt het voor jou? Kun jij echt oprecht 'sorry' zeggen? Als je echt ergens oprecht spijt van hebt, dan is het goed om daar ook 'sorry' voor te zeggen. 

Ik vond het vroeger erg lastig eerlijk gezegd. En ik ben niet de enige. Veel mensen vinden het moeilijk om toe te geven dat ze fout zaten, of iets fout hebben gedaan. Wellicht denk je dat het iets te maken heeft met koppigheid of trots. De oorzaak ligt veel dieper. Het weigeren van excuses is komt voort uit het willen beschermen van je eigen kwetsbaarheid. 

Waarom is 'sorry' zeggen zo moeilijk?

Mensen die het moeilijk vinden om sorry te zeggen zijn vaak angstig. Het zeggen van “Het spijt me” veroorzaakt een angst en die ze willen het liefste vermijden. Ik kon vroeger moeilijk 'sorry' uit mijn strot krijgen. Alsof ik daarmee mijn eigen onzekerheid blootlegde, en dan zou ik moeten huilen.

Kun jij toegeven dat je iets verkeerds hebt gedaan? Voor veel mensen is dit iets enorm bedreigends. De meeste mensen hebben namelijk moeite om hun gedrag los te zien van zichzelf. Als ze iets verkeerds hebben gedaan dan moeten ze wel een verkeerd mens zijn, althans zo zegt het 'stemmetje' in het hoofd. En als ze iets doms hebben gedaan dan moeten ze wel een dom mens zijn en als ze een verjaardag van hun beste vriendin vergeten zijn dan zijn ze dom en egoïstisch. En daarom voelt het aanbieden van hun excuses als een enorme bedreiging van onze identiteit, eigenwaarde en zelfwaarde.

Wanneer jij je excuses aanbiedt dan kun je gevoelens van schuld ervaren, maar mensen die hun excuses niet aanbieden ervaren gevoelens van schaamte. Hoewel schuld ons slecht laat voelen over onze daden, laat schaamte je slecht voelen over jezelf en lijkt daarmee een schadelijkere emotie dan schuld. Maar emoties zijn niet slecht. Het zijn de boodschappers van jouw ziel. Probeer te ontdekken wat jouw emoties jou proberen te vertellen. 

Het mooie van excuses aanbieden is dat het een kans is om een conflict op te lossen. Het betekent niet meteen dat er nog meer beschuldigingen en conflicten ontstaan.

Wanneer jij je excuses aanbiedt zeg je niet dat je alle verantwoordelijkheid opeist en de andere partij volledig vrijpleit. Je zegt "sorry voor de pijn en kwetsing die jij op dit moment voelt, dat vind ik vervelend voor jou." 

Echter zijn de meeste mensen bang dat wanneer zij sorry zeggen het hele conflict automatisch hun schuld is. Maar dat is nooit waar. "It takes two to tango." Twee mensen zijn betrokken bij de ruzie, twee mensen zijn (meestal) verantwoordelijk, en twee mensen kunnen elkaar dus hun excuses aanbieden.

De voordelen van ‘sorry’ zeggen:

  • Het is een oefening in kwetsbaarheid en nederigheid.
  • De relatie met de ander versterkt en wordt hechter.
  • Door je oprechte ‘sorry’ uit te spreken klaart de lucht. 
  • De ander zal meer respect en waardering voor je hebben, want iedereen weet hoe moeilijk het is om echt ‘sorry’ te zeggen.

‘sorry’ betekent niet:

  • Besef dat een ‘sorry’ niet automatisch een schulderkenning is.
  • Sorry zeg je ook voor jezelf; je bevrijd jezelf van nare gevoelens van schuld. 
  • Praat vanuit jezelf en maak geen verwijten over (het gedrag van) de ander. 
  • Als de ander je excuses accepteert, is het goed hem of haar ervoor te bedanken en laat het onderwerp verder rusten.

Als je jouw excuses niet aanbiedt dan zul je moeten leven met onderdrukking van je eigen gevoelens. Je zult irritaties ervaren. En deze afstandelijkheid (want je bouwt een muur om je heen) is een bedreiging voor je eigen kwetsbaarheid en groei. Doe het wel. Het is enorm helend om je open te stellen en je kwetsbaarheid te tonen. Het kan leiden tot een veel diepere emotionele band met een ander persoon waardoor ook de relatie tussen jullie sterker wordt. 

Niet alles heb ik zelf bedacht. Ik heb ook gekeken bij: www.psychologytoday.com

Ik hoor graag wat "sorry zeggen" jou heeft opgeleverd in het verleden. Stuur je mij hieronder een reactie? Dankjewel alvast! Liefs, Isabelle

Gezonde affirmaties

Gezonde affirmaties kun je inzetten bij het elimineren van jouw belemmerende overtuigingen. Je gedachten en woorden zijn krachtig. Je helpt jezelf door je gedachten positief te (her)formuleren.

Dus weg met die negatieve eetstoornis gedachten, zoals: "Ik ben te dik, lelijk, een varken, ik ben niet slim genoeg, niemand vindt mij leuk, het zal mij nooit lukken, niemand begrijpt mij, ik kan nooit een vriend krijgen, ik kan dit niet overwinnen, ik ben nergens goed in, de wereld is beter af zonder mij ...."

alexander-shustov-67.jpg

Hoe doe je dat?

Elke keer als jij jezelf betrapt als je een negatieve gedachte hebt, complimenteer jezelf dan. Bewustzijn is de eerste stap naar verandering. Het is dus belangrijk dat je opmerkt dat je een negatieve gedachte hebt. Soms ben je al 15 minuten aan het doem-denken zonder dat jij je er bewust van bent. Ook dan kun je jezelf complimenteren.  

Een affirmatie is een kort en krachtig zinnetje wat je meerdere keren moet herhalen. Het beste is om dit direct bij het opstaan te doen. Een regelmatig herhalen van een affirmatie geeft je vertrouwen. En het hebben van vertrouwen, geloof en positieve vooruitzichten is belangrijk om de obstakels (alle uitdagingen en klote dingen) in je leven te overwinnen. 

Het lijkt misschien raar om van die super "happy de peppie" dingen te gaan roepen tegen jezef. Maar waarom niet? Je roept toch ook van de "negatieve en gemene" dingen tegen jezelf?

Door positieve affirmaties kan je jouw eigen geest weer even op het rechte 'pad' zetten. En elke keer als je een postieve affirmatie oefent denkt jouw brein "Hey dit is leuk, deze wil ik vaker horen".... Ook hier geldt, oefening baart kunst. 

Enkele voorbeelden van positieve affirmaties:

  • Ik mag er helemaal zijn
  • Ik mag fouten maken, daar leer ik van
  • MIjn lichaam is mijn voertuig en ik zorg er goed voor
  • Ik kan niet alles en dat is helemaal niet erg
  • Ik vergeef mezelf voor de dingen die ik niet goed heb gedaan
  • Ik omarm mijn kwetsbaarheid 
  • Ik geef om mezelf net zoals ik om anderen geef
  • Wat ik ook doe of bereik ik verdien respect
  • Hoe ik er ook uitzie of hoeveel ik ook weeg ik verdien liefde

    Maak je eigen lijst, print 'm uit en hang deze thuis aan de muur! Oefen het voor 10 dagen en kijk wat er gebeurt. Laat hieronder je reactie achter. We zijn benieuwd of het voor jou gewerkt heeft. 



 

De geheime taal van eetstoornissen

De geheime taal van eetstoornissen is de titel van het boek van Peggy Claude-Pierre. Peggy was zelf moeder van twee dochters met anorexia. Haar ervaringen met haar twee "kinderen vormen de basis van dit aangrijpende en hoop gevende boek over eetstoornissen. Het boek is bedoeld als steun voor zowel de slachtoffers zelf als de mensen die van hen houden of hen behandelen.

Vierentwintig uur per dag was de schrijfster bezig met de ziekte van haar dochters. Eerst die van de oudste, en later van de jongste, Nikki, die in veel ernstiger mate aan anorexia leed. Ze bezocht verschillende hulpverleners die haar slechts vertelden wat er al in de boeken stond: anorexiapatiënten hebben hun ziekte aan zichzelf te wijten, willen aandacht trekken, streven een onhaalbaar schoonheidsideaal na, en zo meer. Maar Claude-Pierre besefte dat de ziekte van haar dochters meer inhield. Het was alsof er een negatief wezen in hen zat dat hen dwong zichzelf te vernietigen, omdat ze het niet waard waren te leven. Dat was de reden waarom de reguliere behandelmethoden geen succes hadden. De negatieve stem bleek altijd sterker.

Ondanks het feit dat Nikki al door de artsen was opgegeven, bleef Peggy Claude-Pierre voor haar dochter vechten. Langzaam bouwde zij aan het welzijn van haar kind, heel langzaam begon ze de strijd te winnen. Tijdens ,dit proces schreef ze alles op: de uitspraken en daden van haar dochter, maar ook die van zichzelf. Haar methode werkte: Nikki herstelde volledig.

Na de genezing van haar dochters opende Peggy Claude-Pierre een kliniek voor mensen met eetstoornissen. Door ruimtegebrek werden alleen de ernstigste gevallen worden toegelaten. Desondanks genezen uiteindelijk al haar patiënten. De aanpak is niet gericht op het wegnemen van het 'schuldgevoel'- immers, er is geen schuldige - maar op het sterker maken van de eigen persoonlijkheid, zodat de patiënt zich uiteindelijk zelf kan bevrijden van de verlammende ziekte.

In De geheime taal van eetstoornissen beschrijft Peggy Claude-Pierre haar methode. Momenteel zijn alleen nog de Engelse boeken te verkrijgen op het internet. Een goede snuffelaar kan via Marktplaats wellicht nog een 2e hand versie in het Nederlands vinden. 

Recensie(s) van Bol.com

De auteur, moeder van twee dochters die ooit aan anorexia leden en tevens psychologe met een eigen instituut gespecialiseerd in genezing van eetstoornissen, biedt met dit boek haar eigen ervaringen aan en de theorie waarop haar instituut werkt. Kern van haar betoog is dat ze de eigen verantwoordelijkheid bij de patiënt weghaalt en deze ziekte ziet als manipulatie van de eigen geest van de patiënt. De auteur stelt dat anorexia geen modetrend is. Met een succesvolle methode hoe de patiënt van anorexia kan genezen, wordt het boek afgesloten. De moeite van aanschaffen waard!

Boek aanschaffen? Klik hier

Chat with us