Hoe vind je goud in alles wat je ziet?

Wauw! Ik voel dus ik besta!
En tegelijk OMG!

Het leven overkomt me en de jarenlange onderdrukking hiervan, hebben me onkundig gemaakt. Intens, heftig, soms meer dan ik kan dragen. De laatste tijd lig ik dan ook met regelmaat een dagje per week op de houten vloer in mijn huis. De gordijnen gaan pas open wanneer ik er aan toe ben om de wereld toe te laten. Tot die tijd is mijn lichaam, zowel mijn fysieke als mijn emotionele lichaam, een wereld op zich! Zoveel te beleven, zoveel te voelen en zoveel te ontdekken. Inmiddels een tomeloze compassie voor alles wat zich aandient in mij...zelfs als het onhoudbaar voelt, moeilijk voelt, ingewikkeld voelt, verdrietig voelt...of "niet van mij"...

 Fotografie:   Denys Nevozhai  , unsplash

Fotografie: Denys Nevozhai, unsplash

Ik heb ontdekt dat ik een enorme gevoeligheid in me meedraag.

Ik voel de energie van anderen, en dit kan me soms energie doen verliezen of "onverklaarbare" gevoelens geven. Jarenlange was er verwarring tot gevolg. Maar ik heb nog een ontdekking gedaan! Er bestaat een wereld waarin ik naar mijn grenzen mag luisteren, mezelf serieus mag nemen, mijn hart mag volgen. Ook wanneer andere mensen hier last van hebben. De verantwoordelijkheid voor de gevoelens van een ander liggen niet bij mij. Het laat me niet koud, dat hoeft ook niet. Compassie, dat is wat ik gevonden heb! 

Het leven heeft me hierin keer op keer kansen gegeven om te groeien. De lessen die me aangeboden werden waren onophoudelijk en ze hadden naar mijn inziens iets minder heftig gemogen ;) Maar wellicht dat ik dan niet had geweten wat ik nu weet! De lesjes blijven zich aandienen, een soort nascholingscursus, om na te gaan of ik de geleerde stof in praktijk kan brengen.

Een vriendin zei laatst tegen mij: "Jij vindt het goud in alles".

Ik was ontroerd, geraakt...wat een cadeau!

Dankbaar.....dat ben ik.

Nienke