Eetstoornissen bij mannen

Een eetstoornis kan iedereen overkomen, ook jongens en mannen. Toch wordt het bij hen vaak later herkend, door henzelf én door hun omgeving. In dit artikel lees je hoe vaak het voorkomt, waarin het verschilt en waar je terechtkunt.

Hoe vaak hebben mannen een eetstoornis?

Eetstoornissen komen bij mannen minder vaak voor dan bij vrouwen, maar veel vaker dan vaak gedacht wordt. In onderzoeken onder de algemene bevolking is ongeveer 1 op de 4 mensen met anorexia of boulimia een man, en bij de eetbuistoornis ruim 1 op de 3 (Hudson e.a., 2007).

Een recent overzicht van onderzoek sinds 2000 komt uit op deze levenslange cijfers (Halbeisen e.a., 2024):

  • anorexia: 0,2% van de mannen (vrouwen 1,4%)
  • boulimia: 0,6% van de mannen (vrouwen 1,9%)
  • eetbuistoornis: 1,0% van de mannen (vrouwen 2,8%)
  • overige eetstoornissen: 3,6% van de mannen (vrouwen 4,3%)

De eetbuistoornis is bij mannen de meest voorkomende eetstoornis. Opvallend: in behandelgroepen zie je veel minder mannen dan je op basis van deze cijfers zou verwachten. In klinische studies is vaak maar zo'n 1 op de 10 deelnemers man, of zelfs minder. Dat wijst erop dat veel mannen nooit hulp krijgen (Halbeisen e.a., 2024).

Waarom wordt het bij mannen vaak gemist?

Veel mensen zien een eetstoornis nog als een "meisjesziekte". Daardoor herkennen jongens en mannen hun eigen gedrag vaak niet als een eetstoornis, en ook ouders, vrienden en zelfs hulpverleners leggen het verband minder snel. Veel mannen zoeken pas hulp als de klachten al lang bestaan (Räisänen & Hunt, 2014).

Daar komt schaamte bij. Veel mannen voelen dat ze sterk moeten zijn en dat praten over gevoelens of over eten "zwak" is. Ze gaan soms naar de huisarts met vage klachten, zoals buikklachten of stemmingswisselingen, zonder te vertellen wat er werkelijk speelt (Halbeisen e.a., 2024). En overmatig sporten valt bij mannen minder op, omdat het vaak als gezond of stoer wordt gezien. Herken je dat bij jezelf?

Waarin verschilt een eetstoornis bij mannen?

De kern is hetzelfde: je eigenwaarde raakt sterk verbonden met eten, gewicht en je lichaam, en de eetstoornis helpt je (tijdelijk) om met spanning, onzekerheid of emoties om te gaan. Toch zijn er verschillen:

  • Een ander ideaalbeeld. Bij vrouwen draait het vaak om dun zijn. Bij mannen gaat het vaker om gespierd, slank en "strak" zijn: weinig vet, veel spieren.
  • Andere gedragingen. Mannen compenseren vaker met extreem sporten dan met braken of laxeermiddelen. Ook strikte eetschema's, eiwitshakes, supplementen en soms anabole steroïden komen voor.
  • Sport als risico. In sporten waar gewicht, uiterlijk of een gewichtsklasse belangrijk is, zoals bodybuilding, vechtsporten, roeien, wielrennen of hardlopen, komen eetproblemen vaker voor.

"Ook bij mannen spelen psychologische factoren een belangrijke rol, zoals weinig zelfvertrouwen, een negatieve lichaamsbeleving, perfectionisme, sociale faalangst en moeite met het uiten van gevoelens en behoeften." (Greta Noordenbos, 2007)

Spierdysmorfie ("bigorexia")

Sommige mannen zijn voortdurend bezig met niet gespierd genoeg zijn, ook als ze objectief al heel gespierd zijn. Dat heet spierdysmorfie, in de volksmond ook wel bigorexia, omgekeerde anorexia of het Adonis-complex. Ze trainen dwangmatig, houden zich streng aan voedingsschema's en slaan soms afspraken met vrienden over omdat trainen en eten voorgaan.

Officieel is spierdysmorfie geen eetstoornis. In de DSM-5 valt het onder de morfodysfore stoornis (body dysmorphic disorder), als aparte vorm. Maar er is veel overlap met eetstoornissen: een vertekend lichaamsbeeld, strenge regels rond eten en eigenwaarde die afhangt van je lichaam (Cooper e.a., 2020; Halbeisen e.a., 2024). Vaak horen we van deze jongens en mannen dat ze vroeger gepest zijn of iets ingrijpends hebben meegemaakt.

Seksuele oriëntatie en genderidentiteit

Het is een misverstand dat eetstoornissen bij mannen vooral bij homoseksuele mannen voorkomen. De meeste mannen met een eetstoornis zijn hetero. Wel hebben homo- en biseksuele mannen een duidelijk grotere kans op een eetstoornis dan heteroseksuele mannen (Feldman & Meyer, 2007; Parker & Harriger, 2020). Druk rond uiterlijk, angst voor afwijzing en ervaringen met discriminatie of pesten spelen daarbij een rol. Ook transgender jongeren en volwassenen lopen een verhoogd risico.

Is herstel voor mannen anders?

Mannen herstellen even goed als vrouwen wanneer ze passende hulp krijgen. In onderzoek naar anorexia was het herstel op lange termijn bij mannen en vrouwen vrijwel gelijk (ongeveer 40%), en bij boulimia was het herstel na een jaar vergelijkbaar (Halbeisen e.a., 2024). Er is geen bewijs dat bestaande behandelingen minder goed werken voor mannen. Wel helpt het als hulpverleners oog hebben voor wat mannen specifiek ervaren, zoals schaamte en de rol van sport en spieren.

Let op: anorexia is ook bij mannen een ernstige aandoening, met een sterk verhoogd risico op overlijden, net als bij vrouwen (Fichter e.a., 2021, in Halbeisen e.a., 2024). Vroeg hulp zoeken is dus belangrijk.

Het taboe doorbreken

Ben je een jongen of man? Vind je het misschien moeilijk om toe te geven dat je worstelt met eten? Je bent niet de enige, en je hoeft het niet alleen te doen. Onze coaches Ad Penninx en Ron Meijering weten uit eigen ervaring hoe het is om als man een eetstoornis te hebben. Ad schreef er het boek 'Meisjesziekte' over. Samen willen ze het taboe rond eetstoornissen bij mannen doorbreken. Lees meer op ronmeijering.nl.

Jongens en mannen kunnen ook terecht bij Proud2Bme en de hulplijn eetstoornissen van WEET (010-737 08 47). Praat ook met je huisarts: een eetstoornis is goed te behandelen.

Bronnen

  • Halbeisen G. e.a. (2024). Eating disorders in men: an underestimated problem, an unseen need. Deutsches Ärzteblatt International, 121, 86-91. PubMed
  • Hudson J.I. e.a. (2007). The prevalence and correlates of eating disorders in the National Comorbidity Survey Replication. Biological Psychiatry. PubMed
  • Räisänen U. & Hunt K. (2014). The role of gendered constructions of eating disorders in delayed help-seeking in men: a qualitative interview study. BMJ Open. Lees online
  • Murray S.B. e.a. (2017). The enigma of male eating disorders: a critical review and synthesis. Clinical Psychology Review. Samenvatting
  • Cooper M. e.a. (2020). Muscle dysmorphia: a systematic and meta-analytic review of the literature to assess diagnostic validity. International Journal of Eating Disorders. Lees online
  • Feldman M.B. & Meyer I.H. (2007). Eating disorders in diverse lesbian, gay, and bisexual populations. International Journal of Eating Disorders. PubMed
  • Parker L.L. & Harriger J.A. (2020). Eating disorders and disordered eating behaviors in the LGBT population: a review of the literature. Journal of Eating Disorders. PubMed
  • Noordenbos G. (2007). Citaat over psychologische factoren bij mannen met een eetstoornis.
  • Zorgstandaard Eetstoornissen (GGZ Standaarden). ggzstandaarden.nl

Laatst gecontroleerd: november 2026.

Wil je praten met iemand die het zelf heeft meegemaakt?

Isa Power biedt geen klassieke eetstoornisbehandeling zoals de GGZ, maar specialistische begeleiding door ervaringsdeskundige coaches, als aanvulling op bestaande zorg. Zonder wachtlijst.

Plan een intake

Heb je acuut hulp nodig? Bel 113 of gratis 0800-0113, dag en nacht bereikbaar.

Vorige
Vorige

Hoeveel mensen krijgen een eetstoornis?

Volgende
Volgende

Hoe lang duurt herstel van een eetstoornis?